(5237 S. K. m. 50, 141, 142, 146, 151, 168)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın eyleminin müştekiye ait motorsikletin mülkiyetine yönelik olarak gerçekleştirildiğinin sabit oluşuna göre, bisikletin bazı parçalarına verilen zarardan dolayı ayrıca unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmiş ise de, temyiz incelemesinden sonra kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.
Doğrudan tayin edilen neticeten 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık K.. G..'in bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın apartman bahçesinde balkon altında bırakılan bisikleti çalma eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,
2-Sanığın, arkadaşının telefonla bisikleti getirmesini istemesi üzerine suça konu bisikleti hasarlı şekilde iade ettiğinin anlaşılması karşısında, şartları bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan cezadan, 5237 sayılı TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,
3-Sanığın bisikleti hasarlı şekilde iade ettiğinin anlaşılması karşısında tam iadeden söz edilemez ise de, bisikleti çaldığı yere bıraktığının anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle katılandan cezadan indirim yapılmasına rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,
4-5237 sayılı TCK'nın 50/1-d bendinde yer alan "Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya çevrilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre, cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, sanık hakkında tayin edilen 5 ay hapis cezasının bir katını aşacak şekilde 6 ay süre ile alkollü içki satış ve servisi yapılan yerlere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. G..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.01.2016 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy