(5237 S. K. m. 35, 52, 62, 143, 144)
Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla gece vakti hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 144, 143, 62 ve 52/2-3. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli ve 2016/215 esas, 2017/701 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 10/02/2020 gün ve 94660652-105-34-21684-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/02/2020 gün ve 2020/21287 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
1-Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/05//2016 tarihli ve 2014/13-159 esas, 2016/257 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 5942 sayılı Kanun ile değişik 20/1-d maddesinin "... Noterler tarafından yapılmayan her çeşit araç satış ve devir işlemlerinin geçersizdir.'' şeklinde olduğu, davaya konu olayda hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı ve eylemin hukukî ihtilaf niteliğinde olduğu, somut olayda 500,00 Türk lirası peşin olmak üzere haricen 3.500,00 Türk lirası bedel ile aracını satan ve kalan 3.000,00 Türk lirasını ödemediği için aracı almak isteyen sanık hakkında; unsurları itibariyle oluşmayan hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde;
2- Kabule göre de; sanığın katılana vadeli olarak satmış olduğu araçtan kalan borcun ödenmemesi nedeniyle satışa konu aracın katılanın ikametgahının önünde bulunduğu esnada, hırsızlamak amacıyla aracın şoför koltuğuna oturduktan sonra henüz hareket edemeden katılanın annesinin sözlü ve fiili davranışları ile engellenmesi üzerine, evinden dışarı çıkan katılan ve araçtan inen sanık arasında yaralamalı kavganın meydana gelmesi üzerine sanığın eylemini elinde olmayan sebeplerle tamamlamayarak teşebbüs aşamasında bıraktığı ve bu şekilde gerçekleşen olay nedeniyle 5237 sayı Kanun'un 35. maddesi gereğince temel cezadan indirim yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.05.2016 tarih, 2014/13-159 Esas ve 2016/257 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 5942 sayılı Kanun ile değişik 20/d maddesinde düzenlenen noterler tarafından yapılmayan her çeşit araç satış ve devir işlemlerinin geçersiz olduğuna ilişkin amir hükmü karşısında, davaya konu olayda hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı ve eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkında Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli
ve 2016/215 esas, 2017/701 sayılı kararı ile verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, verilen kararın niteliği itibariyle 2 no'lu bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 03/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)