(5237 S. K. m. 31, 52, 62, 151, 168)
Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/1, 31/3, 62 ve 52. maddeleri gereğince 420,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Kdz. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli ve 2012/308 esas ve 2013/333 sayılı kararının 27/11/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 23/02/2014 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun anılan Kanun'un 151/1, 168/1, 31/3, 62 ve 52. maddeleri gereğince 420,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kdz. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/570 esas, 2015/120 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07/02/2020 gün ve 94660652-105-67-19467-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/02/2020 gün ve 2020/20006 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre; Kdz. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli kararının adı geçen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine atılı mala zarar verme suçuna ilişkin olarak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 18/06/2019 tarihli ve 2018/15354 esas, 2019/10528 karar sayılı ilâmında yer alan, "....Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin ikrara yönelik açık bir beyanının olmaması ve atılı suçu işlediği yönünde temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ...'in aşamalarda değişen atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de, belirtilen bu hususun kanun yararına bozma yolu ile giderilmesi mümkün görülmüştür." şeklindeki açıklamalar ile anılan cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddine, ancak ilamda belirtilen hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yolu ile giderilmesinin mümkün olabileceğine karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun anılan Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin ikrara yönelik açık bir beyanının olmaması ve atılı suçu işlediği yönünde diğer suça sürüklenen çocuk ...'in aşamalarda değişen atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kdz. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/570 esas, 2015/120 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)