(1086 S. K. m. 293)
Dava: Taraflar arasındaki karşılıklı açılan avukatlık parasından doğan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerden dolayı 37000 liranın davalıdan alınıp davacıya, 2000 liranın S.P.dan alınıp C.P, ye verilmesine ve fazla isteklerin reddi hakkındaki hükmün davalı C.P. avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı S.P. adına avukatları Y.K. ve B.Z. ile davalı C.P. adına avukatları M.K. ve Y.G.Ö. ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davalı karşılık davasında, davacı ile sözlü olarak yaptıkları ortaklık anlaşmasına göre kendisinin takip ve neticelendirdiği H.E.ye ait iki dava ile davacının V.K.ya ait iki davasının yürütülmesi ve ücreti vekaletinin ortak olması hususunda sözleştiklerini, H.E. in davalarını kendisi takip ve intac edip davacının hiçbir emeği geçmediğini, V.K.nın davalarının dava dilekçesinin hazırlanıp yazılmasında birlikte çalıştıklarını, 1963/90 sayılı davanın keşfinde ve duruşmasında bulunduğunu, davaları neticelendikten sonra davacı, V.K.nın davalarındaki ortaklığı inkar edip bu davalardan aldığı ücreti vekaletten ortaklık payını vermediğini, kendisinin H.E. nin davalarından aldığı ücreti vekaletten davacı payına düşen 37 bin liranın takas ve mahsubundan sonra davacıda 40 bin lira alacağı olduğunu ileri sürerek bu alacağının ödetilmesini istemiştir. Mahkemece karşılık davanın müşterek vekalet sebebine müstenit olduğu, yazılı delille ispat edilmesi gerektiği, yazılı delille ispat edilemediği, ancak 1963/90 sayılı dava dosyasında davalı davacıdan aldığı vekalet ile keşifte ve son oturumda bulunduğu, emeği karşılığı 2000 lira isteyebileceği gerekçesi ile 37 bin liranın davalıdan ve karşılık dava nedeni ile de 2000 liranın davacıdan alınmasına fazla isteğin reddine karar verilmiştir. İki veya daha fazla avukatın almış oldukları veya alacakları davaların yürütülmesinde ve kazanılan ücreti vekaletin paylaşılması hususunda aralarında ortaklık tesis etmelerine kanunlarımızda engel bir hüküm yoktur. Bu ortaklığın tesisi şekle de tabi değildir. Taraflar kardeş olduklarından böyle bir ortaklığın varlığı her türlü delille ispat olunabilir. Ayrıca usulün 293. maddesi uyarınca olayda tanık da dinlenebilir. Karşılık davada böyle bir ortaklığın varlığı öne sürülmüş ve dava bu nedene dayandırılmıştır. Mahkemece davanın hukuki sebebinin tavsifinde hataya düşülmüştür. Zira ücret sözleşmesinin yazılı olması gerektiğine ilişkin kural vekil ile müvekkil arasındaki ilişkiye ait bulunmaktadır. davalı delil olarak davacı tarafından gönderildiğini ileri sürdüğü daktilo ile yazılı imzasız bir mektup ibraz etmiş, davacının mektubu inkar etmesi nedeni ile mektuptaki çıkıntı el yazaların davacıya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği halde bu karar gereğince işlem yapılmayıp nihai kararda mektubun imzasız olduğu, tetkikinde fayda olmadığı mütalaa edilmiştir.
Oysaki mektup imzasız olmakla beraber olayın özelliği bakımından üzerindeki el yazısı ile yazılan çıkıntıların davacı tarafından yazılmış olduğu tespit edilirse tanık sözleriyle birlikte değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle 25.5.1973 günlü celse kararı dairesinde bilirkişi incelemesi yaptırılması yoluna gidilerek varılacak sonuç diğer delillerle birlikte değerlendirilerek ona göre karar verilmelidir. Karşılık davanın hukuki vasfında hataya düşülerek eksik inceleme ile verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, ve davalı C. P. yararına takdir edilen 1000 lira duruşma avukatlık parasının davacı S.P. den alınmasına ve aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde iadesine 19.2.1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy