(1086 S. K. m. 38, 39, 59)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı 24000 liranın faiziyle birlikte davalılardan (F) ve (Z) den alınarak davacıya verilmesine, davalı (C) nin husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle hakkındaki dava ile fazla isteğin reddine ilişkin olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: Davacı, sahibi oldukları han odasının davalıların miras bırakanınca kiraya verilip, parasının alındığını ileri sürerek 25.308 liranın faizi ile davalılardan alınmasını istemiştir.
Davalılar içlerinden (C) nin reşit olmadığının ve miras bırakanlarının kira almadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Tanık sözleri ile davalıların miras bırakanlarının eylemi saptanarak bilirkişi aracılığı ile miras bırakanın elde ettiği kira parası tutarı belirlenmiştir.
Mahkemece, 13.11.1973 günlü kararla, 18/1 sayılı kapıya ilişkin yer dış tutularak, 18 sayılı kısım için 13.200 liranın faizi ile davalılardan alınmasına ve fazla iddianın reddine karar verilmiştir.
Bu karar, Dairemizce isteğin 18/1 sayılı yeri de kapsadığından, davalılardan (C) nin dava gününde reşit olup olmadığının araştırılmamış bulunmasından ve karar başlığında davalı (F) yerine (A) adının yazılmış bulunmasından 29.9.1975 günlü ilamla bozulmuştur.
Açıklanan bozma kararına uyularak, davalı (C) nin, dava gününde reşit olmadığı saptanmış ve önceki bilirkişi raporundaki 18/1 sayılı yerin kira parası hesaba alınarak 24.000 liranın faizi ile davalılar (F) ve (Z) den alınmasına ve fazla iddia ile dava gününde reşit olmaması nedeni ile davalı (C) hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın, davalılar (F) ve (Z) açısından bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir yolsuzluk bulunmamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve davalılar (F) ve (Z) ye yönelen temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Dava dilekçesinde, davalılar (F) ve (Z) nin yanında (C) de davalı olarak gösterilmiştir. Davalılardan (Z) ve (F) kendi adlarına ve (F) ayrıca oğlu (C) ye velayeten avukata vekalet vermişler ve sözü edilen avukat, onları temsilen verdiği cevap dilekçesinde reşit olmaması nedeni ile (C) ye husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürmüştür. 29.9.1975 günlü bozma kararının sayılı bendinde de, değinildiği üzere, böyle bir itiraz karşısında kalındığında davalının, dava gününde reşit olup olmadığı araştırılmalıdır. Gerçekten, reşit ise, davanın, onun, yada bizzat tayin edeceği vekilinin huzuru ile görülmesi gerekir. Reşit değilse, davada kendisini, yasal temsilcisi, yada yasal temsilcinin onun adına tayin edeceği vekili temsil edebilir. Davalının dava sırasında reşit olmasının ise temsilcisinin, vekile verdiği vekalet yetkisine etkili değildir. Yeterki, davalı reşit olduktan sonra temsilcisinin atadığı vekili azletmesin.
Olayda, davalı (C) nin davanın açılışı anında reşit olmadığı ve daha sonra dava sırasında rüşte ulaştığı 29.9.1975 günlü bozma kararından sonraki yargılama aşamasında saptanmıştır. (C) nin anasının veli sıfatı ile atadığı vekili rüşt yaşından sonra azli de söz konusu değildir. O halde, bu davalı yönünden de davanın esasına girişilerek doğacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.
Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin belirtilen davalı hakkındaki davanın yazılı olduğu üzere reddi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yalnız 2 sayılı bentte gösterilen nedenle ve davalı (C) bakımından BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine 25.11.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy