(1086 S. K. m. 288) (743 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı 15000 liranın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: Davacı davalıdan taşınmazın satın aldığını bu satıştan 30.000 lira borçlu kaldığını davalının üçüncü kişi İ.nin payının da tapu satışını sağlamayı üzerine aldığından onun bedeli için de 15000 lira borçlanıp davalıya 45.000 liralık bono verdiğini ve bu bonoyu ödediğini davalının sonradan üçüncü kişi İ.nin tapu satışını sağlamadığını bildirerek 15.0000 liranın faizi ile alınmasın istemiştir.
Davalı davacıya karşı böyle bir taahhütte bulunmadığı 45000 liralık borcunun kendisinin davacıya sattığı taşınmazdan arta kalan borca ilişkin olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davacı verdiği 15.000 liranın davalın üçüncü kişi İ.nin taşınmazdaki payının satışının sağlanması nedenine dayandığını iddia etmiş davalı da bu paranın davacının kendisine olan borcuna ilişkin bulunduğu savunmuştur. Bono gibi borç nedeni belirlenmeyen bir belge ile para verilmesinde davalının başka bir hukuksal ilişkiye dayanması vasıflı ikrar diğer bir söyleş ile gerekçeli inkardır. O halde ispat yükü davacıdadır. Davacın bu paranın üçüncü kişinin payı için verdiğin ispat etmesi gerekir. Davacı bu konuda yazılı bir belge verememiştir. Ancak dava dilekçesinde yemin deliline de dayandığını açıklamıştır. Şu duruma göre mahkemece yapılacak iş davalıya bir ant yöneltmeye hakkı bulunduğu hususunun davacıya hatırlatılıp doğacak sonuç göre karar verilmesi olacaktır.
Bu yön gözetilmeksizin davalın savunmasını ispat edemediğinden söz edilerek davanın kabulü bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde iadesine 10.10.1977 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy