(1086 S. K. m. 288, 290)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı 930 liranın davalılardan müşterek alınarak davacıya verilmesi ve fazla isteğin reddine ilişkin olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukat tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: Davacı davalıların işlettikleri lokantayı demirbaş eşyalarıyla birlikte 25.000 liraya devir alıp karşılığında 10 adet bono verdiğini bunlardan 8 adedinin tutarı 19.500 lirayı davalılara ödediğin dükkanın günlük 60 lira karşılığı ahçıya devredip işletmeye devam ettiğinin ahçının da geri kalan bono tutarı 5.500 lirayı davalılara verdiğini sonradan ahçının kandıran davalıların dükkandaki eşyaları alıp gittiklerini ileri sürerek ödenen 25.000 liranın alınması istemiştir.
Davalılar davacının devir aldığı lokantayı işletemeyeceğini söyleyip geri verdiğini kendilerinin de aldıkları 8 bonoyu iade ettiklerine bono bedelinden 750 lira ödenip ahçıdan da dükkanın kirası karşılığı 180 lira aldıklarını savunmuşlardır.
Mahkemece tanık beyanlarına göre davacının lokantayı geri verip bonoları aldığı gerekçesiyle davalıların kabulünde olan 930 lira ödetilmesine fazla isteğin reddine karar verilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun gerektirici nedenlerle ve 5.500 liraya ait istek antla çözümlenmiş olduğuna göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazların reddi gerekir.
2 - 19.500 lira tutarındaki bonolara gelince:
Beyoğlu dördüncü noterliğince düzenlenen 04.07.1966 gün ve 16009-617 sayılı satış sözleşmesine göre davalılara işletmekte oldukları lokantayı 10 bono tutarı 25.000 lira karşılığında 3 üncü kişi ahçıya bırakmıştır.
Taraflar arasında yazılı bir sözleşme vardır. Buna göre davacı 25.000 lira karşılığı 10 adet bonoyu davalılara vermiştir. Davalılar sonradan yeni bir anlaşma yapıldığını ve eski sözleşmeden dönülerek bonoların geri verildiğini ileri sürmüşlerdir. Bonoların davacı elinde bulunması sözleşmeye göre davacının ödemede bulunduğunu göstermektedir. Davalılar defilerin ancak kanuni delillerle ispatlayabilirler. Usulün 288 inci maddesi uyarınca bir hakkın doğum düşünülmesi devir değiştirilmesi yenilenmesi ertelenmesi ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuk işlemlerin yapıldıkları zamanki miktar ve değerler dava tarihine göre 50 lirayı aştığı takdirde senetle ispat olunması gerekmektedir. Öte yandan taraflar arasındaki yazılı sözleşmenin rızalarıyla feshedildiği yoluna savunma da usulün 290. maddesi hükmüne göre tanıkla ispatlanamaz. Mahkemece bu yön gözetilmeden tanıkların beyanlarına dayanılarak karar verilmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın ikinci bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde iadesine 10.03.1977 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy