(818 S. K. m. 20)
Dava: Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: Davacı 15.9.1978 tarihli dava dilekçesi ile; Kadıköy Fikirtepe ....... Caddesi 41/A'da kurulu eczaneyi demirbaşları ve ...... numaralı telefonu ile birlikte İstanbul Beşinci Noterliği'nce düzenlenen 19.8.1971 gün ve 21-904 sayılı senetle davalıdan devir aldığını, 3.8.1971 günlü demirbaşlar faturasında telefonun da kayıtlı olduğunu davalının İstanbul Telefon Başmüdürlüğü'ne bir dilekçe vererek telefonu kendisine sattığını ve gerekli işlemin yapılmasını bildirdiğini, ancak bir hafta kadar önce, davalının söz konusu telefonu kapattırarak Beşiktaş'taki adresine nakledilmesi telefon Başmüdürlüğü'nden talep ettiğini ve davalının bu olumsuz davranışı karşısında vaki başvurularının bir sonuç vermediğini ileri sürerek ......... numaralı telefonun mülkiyetinin adına tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili 1.12.1978 günlü cevap dilekçesinde; müvekkilinin eczaneyi tüm demirbaşları ile birlikte 4.8.1971 tarihinde davacıya devrettiğini, bu devir sözleşmesine telefonun da dahil olduğunu, ancak telefonun (tercihli) olması nedeniyle devredilemeyeceğinin müvekkilinin gözünden kaçtığını, nitekim Telefon Başmüdürlüğü'nün de tercihli telefonun devredilemeyeceği nedeniyle müvekkilinin muvafakat dilekçesine rağmen davacı ile abonman sözleşmesi yapmadığı, 1978 yılında müvekkilinin telefonun tercihinin kalktığını öğrenmesi üzerine yeni adresine nakli için teşebbüse geçtiğini bildirerek telefon devrine ilişkin sözleşmenin yerine getirilmesinin imkansız ve batıl olduğunu savunmuştur.
Yerel mahkemece; taraflar arasında düzenlenen (eczane satış senedi) başlıklı sözleşmede, davalının sahibi bulunduğu ........ eczanesinin işletme hakkının içindeki ilaç ve demirbaşlar ile birlikte davacıya 50.000 liraya satışının kararlaştırıldığı ve demirbaş listesini de telefonundaki demirbaşlar arasında sayıldığı, ancak dava konusu telefonun halen davalı adına kayıtlı bulunduğu ve Telefon Başmüdürlüğü'nden alınan yazılardan tercihli telefonların devir sözleşmesinin yapıldığı 1971 yılında başkasına devir ve satışının mümkün olmadığı ve sözleşmenin batıl bulunduğu bu durumda davacının davalıyı devre zorlama imkanı da olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Gerçekten taraflar arasında düzenlenen noterlikçe tasdikli eczane satış senedine dayanılarak davalı tarafından tanzim ve imza edilip eczanedeki demirbaşları belirten 5.8.1971 günlü fatura da dava konusu telefon (telefon abonman masrafları ile tahsisli) ibaresiyle yer almış bulunduğu davalının İstanbul Telefon Başmüdürlüğü'ne verdiği dilekçede ........numaralı telefonu davacı Ali'ye eczane ile birlikte devrettiğinden üzerine tescil edilmesi için gereken işlemin yapılmasını istediği görülmüştür.
Yukarıda belirtilen, telefonun intifa hakkının davalıya satış ve devredilmesi sözleşmesi tercihli telefonun ileride devir olanağı doğduğu zaman yerine getirilmesi yükümlülüğünü içeren bir sözleşme niteliğinde olup geçerlidir. Nitekim İstanbul Telefon Başmüdürlüğü'nün 7.2.1979 gün ve 370872 sayılı karşılık yazısında Ergün adına kayıtlı ......... numaralı telefonun tercihinin henüz kalkmadığı Ekim 1978 tarihi itibariyle intifa hakkının satışta idarece bir sakınca olmadığı bildirilmiş. Aynı idarenin 7 Mayıs 1979 gün ve 2785 sayılı yazısında da 1971 adresinde tercihli telefonlara haciz tatbik edilemediği gibi tercihli olması nedeniyle devredilemediğine işaret edildikten sonra, ancak genel müdürlüğün 49 sayılı 8.6.1977 tarihli genelgesi üzerine 8.6.1977 tarihinden itibaren tercihli telefonların icra ve mahkeme yoluyla devredilmeye başlandığı ve mezkür telefonun da bu tarih itibariyle icra ve mahkeme yoluyla devrinde mahzur bulunmadığı açıklanmıştır.
Telefon Başmüdürlüğü'nün özellikle 7.2.1979 günlü yazımı içeriğinde tercihli telefonlardaki intifa hakkının devredilmemesi halinin belirli bir süre ile sınırlı olduğu ve bu süre sonunda devrinde sakınca olmadığı, 7 Mayıs 1979 tarihli yazıdan da davanın açıldığı tarihte tercihli telefonların mahkeme kararı yoluyla devredilme imkanının bulunduğu ve satış sözleşmesinin; ileride yerine getirilmesi mümkün bir sözleşme niteliğinde olduğu ve böylece mutlak butlan ile batıl olmadığı doğrulanmış bulunmaktadır.
O halde mahkemece dava bu nedenlerle kabul edilerek ve telefonun faydalanma hakkının davacıya geçtiğinin tespitine karar verilmek gerekirken sözleşmenin geçersiz olduğundan söz edilerek reddedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA) ve aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde iadesine 20.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy