(818 S. K. m. 213)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Davacı miras bırakanı (O.A.) ile davalı arasında tapulu taşınmazın kütük dışı satışı konusunda 5.3.1976 günlü sözleşme yapıldığını, davalıya 38600 lira ödendiğini, ne var ki tapuda işlem yapılmadığını, paranın değer yitirdiğini ileri sürerek 38600 lira karşılığında 80.000 liranın ödetilmesi için istemde bulunmuştur. Davalı olguyu doğrulamış, sözleşmenin geçersiz bulunduğunu savunup 38.600 lira dışındaki istemin reddine karar verilmesini dilemiştir. Mahkemece davalının kusurundan ve yüklenimini yerine getirmemesinden, davacının uğradığı olumlu zararı ödemesi gerekeceğinden söz edilip istemle bağlı kalınarak 80.000 liranın davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.
2 - Miras bırakan ile davalı arasında tapulu taşınmazın kütük dışı satımına ilişkin 5.3.1976 günlü bir sözleşme yapıldığı ve 38.600 liranın davalıya ödendiği anlaşılmakta olup yanlar arasında bu yönden çözümü gereken bir uyuşmazlık yoktur.
Taşınmaz mülkiyetinin aktırılması ve geçirimi borcunu doğuran sözleşmelerin kamusal biçimde yapılması gerekir. (M.K. md. 634; Bk. md. 213). Burada biçim sözleşmenin geçerlilik koşulu olup tersi durumda işe hiç bir hukuksal sonuç doğurmaz. Davalı ile miras bırakan arasında yapılan satım sözleşmesi, kamusal biçimde düzenlenmiş değildir. O nedenle de geçersizdir. Şu durum karşısında geçersiz sözleşme uyarınca davalıya ödenen paranın geri verilmesinin dışında davalının bir sorumluluğu söz konusu olamaz. Çünkü, geçersiz sözleşmeye aykırı davranmak giderimin kaynağını oluşturmaz, Yerel mahkemenin olumlu zarar olarak 80.000 liranın ödettirilmsine karar vermesinin yasal dayanağı yoktur. Sözleşmenin geçersizliği durumunda yalnızca yanlar verdiklerini birbirlerinden geri isteyebilirler. Somut olayda B.K. md. 41/2'nin de koşullarının oluştuğu kanıtlanmış değildir. Öyle ise kütük dışı satış parası dışında ödetmeye karar verilemez.
Yerel mahkemenin tüm bu yönleri gözetmemesi, 38.600 liranın ödettirilmesi ile yetinilmesi yerine 80.000 liranın davalıdan alınmasına karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA 12.5.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy