(818 S. K. m. 101)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacılar, iki gözü görmeyen ve davalıların miras bırakanı bulunan (F.)'nın yemeğinin yedirilmesi, giyinmesi, gezdirilmesi, evinin temizliği gibi hizmetlerini yaptıklarını ileri sürerek beş yıllık ücretleri karşılığından şimdilik 150.000 liranın alınmasını istemişlerdir.
Davalılar, muris (F.)'nın evinde kira, su ve elektrik parası vermeden barınarak az bir hizmetleri geçen davacılara aylık olarak önceleri 300 lira, sonraları 600 liraya ulaşan ücretlerinin ödenmiş olduğunu, bu nedenle bir alacakları bulunmadığından davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, toplam 140.500 lira ücret alacağının senelere göre kademeli olarak faiziyle alınmasına karar verilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki benden kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Mahkemece davacıların sabit görülen ücret alacağı 140.500 liranın 1.1.1976 tarihinden itibaren bilirkişi raporunda gösterilen senelere göre kademeli olarak faiziyle ödetilmesine karar verilmiştir.
Burada söz konusu olan temerrüt faizidir. Davacılar yararına temerrüt faizine hükmedilebilmesi için davalının Borçlar Kanunu'nun 101. maddesi gereğince ihtarname ile temerrüde düşürülmüş olması gerekir. Olayda davacılar ücretlerini 10 günlük süre vermek suretiyle ilk defa 5.11.1981 günlü ihtarname ile istemişlerdir. Bu ihtarname davalıya 9.11.1981 tarihinde tebliğ edildiğine göre davalı taraf bu tarihten itibaren 10 gün geçmesiyle temerrüde düşmüştür. O halde karar altına alınan 140.500 liraya 20.11.1981 tarihinden itibaren % 5 temerrüt faizi yürütülmesi gerekirken mahkemece, aksine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
Sonuç: Temyiz olunan karar hakkında yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasındaki (1.1.1976 tarihinden itibaren bilirkişi raporunda gösterilen senelere göre kademeli olarak faizi ile birlikte) sözlerinin karardan çıkarılarak yerine (20.11.1981 tarihinden itibaren hesap edilecek % 5 temerrüt faiziyle) sözlerinin yazılmasına ve kararın bu düzeltilmiş biçiminin ONANMASINA, 25.1.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy