(818 S. K. m. 126, 132)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıların murisine ölünceye kadar baktığını ve cenazesini kaldırıp dört yıl kurbanını kestiğini ileri sürerek bunların tutarı olan 340.000 liranın davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalılar, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının murise bakmadığını ve ahlaki bir vazifenin ifası için yapılan giderlerin istenemeyeceğini bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davacının talep ettiği 25 yıllık bakım masraflarına ilişkin davanın zamanaşımına uğradığı ve diğer giderlerin de ahlaki bir vazifenin ifasına ilişkin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1 - Davanın ileri sürülüş biçimine göre, davalıların murisine 1954 yılından, ölüm tarihi olan 1979 yılına kadar 25 yıl süre ile bakma iddiası, hukuki nitelikçe hizmet akti ilişkisi olup, BK.nun 126/3. maddesi uyarınca beş yıllık zamanaşımına tabidir. Ne var ki aynı Kanunun 132/4. maddesi uyarınca hizmet aktinin devam ettiği sürece zamanaşımı durur.
Murisin 5.2.1979 tarihind ölümüyle zamanaşımı işlemeye başlamış fakat aradan henüz beş yıllık zamanaşımı süresi geçmeden 11.1.1983 tarihinde bu dava açılmıştır.
Öyle ise, zamanaşımı gerçekleşmediğinden tarafların iddia ve savunmaları hakkındaki delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu kısma ilişkin davanın zamanaşımı yönünden reddi usul ve yasaya aykırıdır.
2 - Muris, davacının eşinin üvey annesidir. Aralarında kan veya ırsi hısımlık yoktur. Bu nedenle, yapılan yardımın ahlaki bir tanıklar murisin cenaze masraflarını davacının yaptığını bildirmişlerdir. Bilirkişi aracılığıyla bu tür giderlerin miktarı saptanarak hüküm altına alınmamış olması da yanlıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle davacı yararına (BOZULMASINA), istek olursa peşin harcın iadesine, 27.12.1984 gününde oybirliği ile karar verildi. ***
Full & Egal Universal Law Academy