(6570 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı, satın aldığı taşınmazda kiracı olarak oturan davalının 25.10.1982 tarihli tahliye taahhütnamesi ile bu yeri 1.8.1983 tarihinde boşaltmayı aksi takdirde günde 1000 lira kira parası ödemeyi kabul etmesine rağmen taşınmazı boşaltmadığı gibi kira bedelini ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 300.000 liranın ödetilmesini istemiştir.
Davalı, tahliye taahhüdünün geçerli olmadığını, cezai şartın fahiş bulunduğunu savunmuş, mahkemece tahliye taahhüdü ile kabul edilmiş bu nevi şartların hukuken geçerli sayılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Tahliyenin sağlanması için geçerli bir tahliye taahhütnamesiyle ceza koşulu niteliğinde kararlaştırılan tazminat hukukça himaye edilebilir, bir hak doğurur. Böyle bir hakkı yasaklıyan yasa hükmü yoktur. Yargıtay'ın kökleşmiş içtihatları da böyle bir sözleşmenin geçerli olduğu doğrultusundadır. O halde bu yönler gözetilerek mahkemece işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, 23.5.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy