(818 S. K. m. 44, 98, 254)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı kayınvalidesinin tarlalarını on yıl müddetle kiraladığını, ancak 1981 yılında bir kısmının satıldığını ve zarara uğradığını ileri sürerek 1981-1982 dönemi için 430.000 lira, 1982 - 1983 dönemi için 670.000 lira, 1983 - 1984 dönemi için 900.000 lira zararın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, 2.000.000 liranın davalıdan alınmasına karar verilmiştir.
Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmelidir.
2 - BK. 98/2. maddesi aracılığıyla olayda uygullanması gereken aynı kanunun 44. maddesi hükmünün tazminatın belirlenmesinde gözönünde bulundurulması ve davacı alacaklının eylemi ile zararda meydana gelen artmadan davalı borçlunun sorumlu tutulmaması gerekir. Davalı 10 yıllık kira sözleşmesine 1981 yılında kiralananı başkasına satmak suretiyle aykırı davranmıştır. Bu nedenle davacı davalıdan BK. nun 254/2. maddesi gereğince tazminat isteyebilir. Ne var ki davacı kendi eylemi ile zararın artmasına neden olmuşsa bundan davalı sorumlu değildir.
O halde davacının isteyebileceği tazminatın, davacının benzer taşınmazları normal şartlarla kiralayabilmesi için ihtiyacı olan süreye göre hesap edilmesi gerekir. Açıklanan bu yön gözetilmeden 1982, 1983 ve 1984 yılları için tazminat verilmesi yasaya uygun değildir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile 2. bentte yazılı nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 26.9.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy