(818 S. K. 106, 188)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı müteahhit, 15.7.1979 gün ve 782, 784, 785, 786, 787 numaralı sipariş fişleri ile parası peşin olarak verilmek suretiyle, davalılardan inşaat malzemeleri almak istediğini, 15.10.1979 tarihine kadar malzemelerin teslim edileceğinin kendisine taahhüt edildiğini 3.150.960 TL.lık malzeme teslim edilecekken, 964,773 TL.lık malzeme teslim edildiğini, fiyat artışları karşısında bedelini daha önce ödediği malzemeleri şu anda alabilmesi için 3.909.367 TL. farklı ödeme yapması gerektiğini ileri sürerek bu miktarın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan İlyas, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiş ve yargılama gıyabında yürütülmüştür.
Mahkemece, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalılardan İlyas tarafından temyiz edilmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı İlyas'ın diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Davacı dava dilekçesinde, bedeli ödendiği halde teslim edilmeyen malları şu anda alıp kullanabilmesi için 3.909.367 TL. ödemesi gerektiğini ileri sürerek 3.909.37 TL.nın ödetilmesini istemiştir.
Davalılar inşaat malzemesi satıcısı olarak tacirdirler. Dosya münderecatından davacının da arsa ofisi sahibi olduğu, yazlık site ve bina inşaatı ile uğraştığı ve tacir olduğu anlaşılmaktadır. Olayda tacirler arasında ticari satım söz konusudur. 13.7.1979 tarihli 787 sayılı sipariş fişi başlıklı ve taraflarca imzalı belgelerde 782-783-784-785 ve 786 numaralı fişlerde yazılı 58 kalem malzeme bedeli 3.158.960 liranın tamamına karşılık çek ve cirolu senetlerin alındığı, fiyatların değişmeyeceği, 782-783-784 numaralı fişlerdeki malzemelerin en geç 15.10.1979 gününe kadar peyder pey teslim edileceği, geri kalan malzemenin de yine aynı şekilde teslim edileceği yazılıdır. Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince borcunu kısmen veya tamamen yerine getirmeyen satıcı, alıcının bu yüzden uğradığı zararı tazmin etmekle yükümlüdür. Aynı Yasanın 106. maddesi uyarınca da borçlunun temerrüdü halinde alacaklı ifadan vazgeçerek olumlu zararının tazminini isteyebilir. Davacı olayda teslim edilmeyen malzemelerde dahil satış bedelini tamamen ödemiştir. Bedel ödendiğinden davacı Borçlar Kanunun 188. maddesinin 3. fıkrası gereğince teslim edilmeyen malzemelerin teslim edilmesi gereken gündeki fiyatlarına göre değerleri tutarının tamamını tazminat olarak davalılardan isteyebilir. Ne var ki mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, teslim edilmeyen dava konusu malzemenin davanın açıldığı 4.6.11981 tarihi itibariyle 1981 yılı Bayındırlık Bakanlığı Birim Fiyatlarına göre değerleri tutarı belirlenmiştir. Dava dilekçesinde 787 sayılı ve 13.7.1979 günlü belgeye dayanılarak malzemelerin tamamının 15.10.1979 tarihine kadar teslim edilmesi gerektiği açıklanmıştır. Şu halde mahkemece yeniden seçilecek uzman bilirkişi aracılığıyla teslim edilmemiş malzemelerin teslim tarihi 15.10.1979 günündeki cari fiyatlara göre değerleri tutarının tespit edilmesi ve malzemelerin satış bedelinin davacı tarafından ödenmiş olduğu da dikkate alınarak, istek aşılmama üzere belirlenecek miktarın tamamının davalılardan alınmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece 1981 yılı Bayındırlık Bakanlığı Birim Fiyatlarına göre düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulması yasaya uygun görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.
Sonuç: Birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine ve kararın yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davalı İlyas yararına (BOZULMASINA), istek olursa peşin harcın iadesine, 20.10.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy