(743 S. K. m. 618)
Dava: Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, davalılardan İzzet ve Remzi'ye ait dükkanda kiracı iken, adı geçenlerin açtıkları tahliye davası sonucu yeri zorunlu olarak tahliye ettiğini, bu aşamada bu davalıların boşalan kiralananı diğer davalı Osman'a kiraladıklarını, ancak daha sonra kararın bozularak tahliye davasının reddedildiğini belirterek mecurun kendisine bırakılmasına ve muarazanın giderilmesini istemiştir.
Davalılar, davacının davalı Osman'a verdiği tahliye taahhüdü nedeniyle yeri tahliye ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Tahliye kararı, (Yargıtay Onikinci Hukuk Dairesi)nce onandıktan sonra davacı, tashihi karar sonucunu beklemeden üçüncü kişi durumundaki davalı Osman'a verdiği tahliye taahhüdü ile dava konusu taşınmazı tahliye etmesi ve boş vaziyette teslimi ve dükkandaki demirbaş eşyayı çeklerle aldığı 500.000 lira karşılığında devretmeyi taahhüt etmiştir. Davacının anılan kabul ve taahhüdü üzerine dükkan Osman'a diğer davalı kiralayanlar tarafından kiraya verilmiştir. Davacı ivaz mukabilinde yapmış olduğu bu tahhiye taahhüdü ve demirbaş eşyanın satışına ilişkin taahhütle bağlıdır. Davalı Osman'ın bu yer için davacı ile diğer davalılar arasında tahliyeye ilişkin bu uyuşmazlık olduğunu bilmesi, onun kötü niyetli olarak kabulünü gerektirmez. Çünkü davalı Osman davacı ile bu konuda anlaşmaya varmış ve diğer davalılarla bu anlaşmadan sonra kira sözleşmesi yapmıştır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü bu nedenle yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekir.
Sonuç: Belirtilen nedenlerle kararın davalılar yararına (BOZULMASINA), istek olursa peşin harcın iadesine, 4.2.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy