(818 S. K. m. 264)
Dava: Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve tazminat davasının yapılan yargılaması ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulü yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi ve gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, kira bedelinin azlığı, kira sözleşmesinin kendisi için çekilmez bir hale geldiğini ileri sürerek yasada öngörülen tazminat karşılığında sözleşmenin feshine ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece aylık 3.000 lira kira parasının genel giderlerden az olduğu gerekçesiyle 6 aylık kira bedeli tutarı 18.000 lira tazminat ödenmesi karşılığında kira sözleşmesinin feshine karar verilmiştir.
Davada söz konusu olan kira sözleşmesi 1.12.1976 başlangıç tarihlidir ve süresi bir yıldır. Sözleşme 1.12.1984 tarihinde bir yıl içinde uzamış durumda iken davacı Kadıköy 1. Noterliği aracılığı ile davalıya gönderdiği 22.4.1985 günlü ihtarnamede her türlü ölçü ve rayicin altında bir kira bedeli ile devam etmekte olan kira sözleşmesinin Borçlar Kanunu'nun 264. maddesi gereğince tazminat karşılığında 1.12.1985 tarihi için geçerli olmak üzere fesih ettiğini bildirmiştir ve 13.12.1985 tarihinde işbu fesih ve tahliye davasını açmıştır.
B.K.'nun 264. maddesi hükmü gereğince belirli süreli taşınmaz kirasında tazminat karşılığında sözleşmenin feshi ihbar edilebilmesi için akdin icrasının tahammül edilemez bir hale getiren önemli feshi ihbar edilebilmesi için akdin icrasının tahammül edilemez bir hale getiren önemli sebeplerin meydana gelmesi gerekir. Gerçekten olayda kiralananın 1985 yılı kirasının aylık 3.000 lira olduğundan taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Sözleşmenin 2. maddesi gereğince kiralananın su, elektrik, kapıcı, kalorifer ve aidat masrafları ise davalı kiracıya aittir. Bu hüküm gereğince dairenin yakıt ve genel yönetim giderlerinin davalı kiracı tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulünün aksine bu tür giderler için davalının davacı kiralayana rücu etmesi mümkün değildir. Dava tarihi itibariyle kiralananın emlak vergisi ve aydınlatma-temizleme harcı yıllık 4.500 liradır. Dayanılan kira sözleşmesi bir yıl süreli olduğundan ve yasa gereği bir yıl süre uzadığından olayda davacı kira parasının Yargıtay İçtihadı Birleştirme ve daire kararları uyarınca olağan rayice ve günün ekonomik koşullarına göre artırılması için kira tespit davası açmak olanağına sahiptir. Davacı kira parasından kira tespit davası yoluyla artırma olanağını kullanacak yerde, kira bedelinin kendisi için çekilmez hale geldiğini ileri sürerek kira sözleşmesini sona erdiremez. Yeni ekonomik koşullara dayanılarak kira parasının yeni dönem için artırılmasının mümkün olduğu durumda, sözleşmedeki kira parasının rayiç bedelin altında kalması sözleşmeyi çekilmez hale getiren önemli bir neden olarak kabul edilemez.
Açıklanan bu yönler gözönünde bulundurularak mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle sözleşmenin feshinin kabul edilmesi yasaya aykırıdır.
Kararın bu nedenle bozulması gerekir.
Sonuç: Kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 26.2.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy