(818 S. K. m. 125, 126, 306)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda,ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar, Almanya'da işçi olduklarını, 53 parsel numaralı arsaları üzerine inşaat yapmak için davalıya Kırklareli Noterliği'nce tanzim edilen 19.8.1975 günlü özel vekaletname ile yetki verdiklerini, davalıya 100.000 TL. sermaye ödediklerini, davalının mali gücünün iyi olmaması nedeniyle muhtelif tarihlerde posta havaleleri ile 77.761 TL. 181.829 TL. gönderdiklerini, elden 74.250 TL verdiklerini, 18.040 TL. değerinde muhtelif eşyalar, 18.000 TL. değerinde takım anahtarları gnöderdiklerini, ayrıca davacılardan Burhan'ın Kırklareli Yapı Kredi Bankası Şubesindeki hesabından, davalının 210.000 TL. çektiğini, davalının maliki olduğu 13 parsel numaralı arsa üzerinde yapmakta olduğu binadaki 5 numaralı dükkanı 5/78 pay olarak, 11 numaralı daireyi 8/78 arsa paylı olarak davacılardan Ayşe'ye sattığını, davalının davacılardan Burhan'a imzalayarak verdiği, 5.8.1981 günlü özel taahhütname ile teslimin 20.9.1981 tarihinde yapılacağının taahhüt edildiğini, gecikme halinde beher gün için 200 TL. cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, gecikmeden dolayı 199.000 TL. ile birlikte toplam 878.000 TL.nın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmişlerdir.
Davalı, dava konusu borçların zaman aşımına uğradığını, iddianın yersiz olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, BK.nun 306 vd. maddeleri gereğince zamanaşımı süresi geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, dava dilekçesinde 19.8.1975 günlü vekaletname gereğince maliki oldukları arsa üzerinde inşaat yapıp, daireleri satmak, paralarını tahsil etmek üzere davalı ile anlaştıklarını ve kendisini vekil tayin ettiklerini, bunun için 100.000 TL. ödeme yaptıklarını, bunun dışında davalıya 1976-1977 tarihlerinde olmak üzere ödünç para ve eşya verdiklerini, ayrıca davalıdan dükkan ve daire satın aldığını ve gecikme dolayısıyla tazminat isteğini açıklamıştır. Bu suretle davacılar, vekalet ve ortaklık, ödünç ve satış sözleşmelerine dayanmışlardır. Davalıdan satın alınan daire ve dükkanın teslimine ilişkin taahhütnamenin tarihi 5.8.1981'dir. Ödünç verilen paraların 1976-77 yıllarında ödendiği öne sürülmüştür. Öte yandan inşaat ortaklığı için verilen vekaletten davalı 14.7.1981 tarihinde azledilmiştir. Daire ve dükkan satışına ilişkin sözleşme ve ödünç sözleşmesinden doğan istekler için, özel bir zamanaşımı süresi yasada öngörülmediğinden BK.nun 125. maddesi gereğince zamanaşımı süresi 10 yıldır. Dava 3.5.1984 tarihinde açıldığına göre, bu konularda zamanaşımı süresi henüz dolmamıştır. BK.nun 126. maddesinin 4. bendi gereğince, ortaklık ve vekalet aktinden doğan alacaklın zamanaşımı süresi, muacceliyet tarihinden itibaren 5 yıldır. Davacı, 14.7.1981 tarihinde davalıyı azl ettiğine göre, bu tarihten itibaren 5 yıl dolmadan bu dava açılmıştır. O halde, öne sürülen zamanaşımı def'i yerinde değildir ve reddi ile davanın esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde zamanaşımından davanın reddedilmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedelerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek hailnde iadesine, 3.2.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy