(818 S. K. m. 113, 158)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, T.T.K. Kozlu bölgesinde işçi olarak çalışan ve 20.4.1985 tarihinde emekli olup kıdem tazminatı almaya hak kazanan A. Sultan adlı işçinin kıdem tazminatı alacağının 2.800.000 TL.lık kısmını Zonguldak İkinci Noterliği'nin 5.4.1985 tarihli temliknamesi ile temellük ederek aldığını, temlikname, gereği ödenmesi gereken kıdem tazminatının geç ödendiği bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100 TL. gecikme zammının yasal faizi ile davalıdan alınmasını istemiştir.
Davalı Kurum, gerek temlik eden ve gerekse temellük eden BK.nun 158/2. maddesi uyarınca ödeme esnasında ihtirazi kayıt dermeyan etmediklerinden davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Zonguldak İkinci Sulh Hukuk Hakimliği, davanın kabulüne karar vermiş, karar davalı Kurumun temyizi üzerine Yargıtay Üçüncü Hukuk Dairesi'nin 23.3.1987 tarihli, 1986/12294 E., 1987/3958 sayılı ilamı ile "Mahkemenin görevi alacağın tamamına göre saptanacağından ve bilirkişi alacağın tamamını 605.279 TL olarak tespit ettiğinden davaya sulh hukuk mahkemesinde bakılamayacağı..." nedeni ile bozmuş mahkemece bozmaya uyularak, sulh hukuk Mahkemesinin görevsizliğine, dosyanın Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı kurumca temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı dava dışı A. Sultan'dan 5.4.1985 günlü temlikname ile A. Sultan'ın davalı Kurumdan olan kıdem tazminatından doğan alacağından 2.800.0000'yı temellük etmiştir. Borçlar Yasasının 168. maddesinde "Bir alacağın temlikinde temlik eden kimsenin şahsına has olanlardan vaade rüçhan hakları ve diğer müteferri hakları dahil olur" denmektedir. Dava konusu gecikme zammında davacının aldığı temlike dahildir. Ne varki davacı temellük ettiği alacağın 19.11.1985 tarihinde davalı kurumdan alırken fer'i nitelikte olan dava konusu yaptığı gecikme zammını mahfuz tutmamıştır. Borçlar Kanunun 113. maddesine göre davacının dava konusu fer'i hakkı düşmüştür ve talep olunamaz. Temlik eden A. Sultan'ın davacıya vaki temlikinden sonra 24.5.1985 ve 19.11.1985 tarihli davalı Kurum'a verdiği dilekçeleri ile kendi yönlerinden haklarını mahfuz tutması davacıya tesir etmez. Davanın bu nedenlerle reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle kararın davalı kurum yararına BOZULMASINA, istek olursa peşin harcın iadesine, 30.1.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy