(3095 S. K. m. 2) (6762 S. K. m. 3) (818 S. K. m. 101)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalılardan Fırat Pazarlama Ticaret Limited Şirketi ile yaptığı 1.11.1920 tarihli yazılı kira sözleşmesi ile 4 adet dükkanı adı geçen şirkete kiraladığını, diğer davalı Recep Demir'in ise sözleşmeyi müteselsil borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, kiracı şirketin mecuru kira süresi bitmeden 1991 yılı Haziran ayı sonunda terkettigini, anahtarı 20.6.1991 tarihinde teslim almasına rağmen taşınmazı kira süresi sonuna kadar kiraya veremediğini ileri sürerek, Temmuz ayı kira parası olan 10.022.702 TL. nin 1.7.1991 tarihinden, Ağustos ayı kira parası oları 10.205.168 TL. nin 1.8.1991 tarihinden, Eylül ayı kira parası olan 10.627.884 TL. nin 1.9.1991 tarihinden Ekim ayı kira parası olan 10.863.504 TL.'nin 1.10.1991 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi oranı üzerinden faiz yürütülerek her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, kiralananın aynı şartlarla ne kadar süre içinde kiraya verilebileceğinden bilirkişice saptanması gerektiğini ve döviz kuru hesapları ile faiz başlangıcını da kabul etmediklerini bildirmişlerdir.
Mahkemece, 41.719.258 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren %30 yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalı Limited şirket tacir olup işyeri kirası şirketin ticari işlerinden sayılır. Bu nedenle davacının Banka reeskont faizi oranına göre temerrüt faizini talep etmeye hakkı vardır ve dava dilekçesinde buna göre temerrüt faizini talep etmeye hakkı vardır ve dava dilekçesinde buna göre temerrüt faizi de istemiştir. Ayrıca her ayın kira bedelinin de ayın ilk günü peşin ödenmesi kararlaştırılmıştır. Bu durumda borcun vadesi taraflarca müttefikan kararlaştırıldığı için davalılar Borçlar Kanunu'nun 101/2 maddesi gereğince bu tarihte temerrüde düşmüş sayılırlar. Bu nedenle, her ayın kira bedelinin ödenmesi gereken tarihteki Türk Parasına o tarihlerden İtibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden, itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: 1. bent gereğince davalıların temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın iadesine, 02.11.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy