(6570 S. K. m. 9) (818 S. K. m. 161)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı kiracısının taahhüt ettiği tarihte kiralananı tahliye etmemesi nedeniyle kira sözleşmesi ile kararlaştırılan 171.000.000 TL. şartı ceza kira alacağının tahsilini dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece 6570 Sayılı Yasanın 9. maddesi hükmü uyarınca cezai şartın istenemeyeceği, kira parasının istenebileceği gerekçesi ile dava reddolunmuş, karar davacı yanca temyiz edilmiştir.
Davalı sonradan düzenlenmiş bulunan 1.8.1992 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde bu yeri en geç 31.12.1992 tarihinde tahliye etmeyi, aksi takdirde geçecek her gün için 1.000.000 TL. ödemeyi kabul ve taahhüt etmiştir. Söz konusu cezai şart sonradan taraflar arasında düzenlenmiş bulunan tahliye taahhüdünün bir müeyyidesi niteliğindedir. Kiracı davalı kiralananda otururken bu tahliye taahhütnamesini verdiğine göre gerek tahliye taahhütnamesi ve gerek onun müeyyidesi niteliğinde bulunan cezai şart geçerlidir. O halde mahkemece BK.nun 161/son madde hükmü de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle isteğin reddolunması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.12.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy