(818 S. K. m. 306) (1086 S. K. m. 344)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, davalının ödünç aldığı parayı ödemediğini öne sürerek 41.621.000 liranın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı dava konusu parayı davacı hesabına borsada yatırım yapma ilişkisi ile aldığını savunmuş, ödünç ilişkisini reddetmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı 20.12.1991 tarihli belgeye dayanarak ödünç ilişkisini öne sürmüştür. Davalının imzasını taşıyan belgede ödünç ilişkisini ortaya koyan davalının bir irade beyanı bulunmamaktadır. Davalının savunması gerekçeli inkardır. Bu durumda davacının ödünç para verdiğini yasal delillerle kanıtlaması gerekir. Davacı, başkaca bir yasal delil getirememiştir. Ne varki dava dilekçesinde vs. deliller demek suretiyle davacının yemin deliline dayandığı kabul edilmeli davacıya yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.2.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy