(818 S. K. m. 257, 258)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
Karar: Davacı, mahkemece tespit edilen aylık kira parasının net olduğu iddiası ile aleyhinde icra takibi yapıldığını öne sürerek 11.515.000 TL.nın istirdadını istemiştir.
Davalı, takip konusu meblağın itirazsız olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde: Mahkemece taraflar arasında düzenlenen 1.1.1991 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin hususi şartlar 1. maddesinde aynen Kira stopajı kiracı tarafından müddeti içinde vergi dairesine yatırılacaktır şeklindeki sözleşme hükmü, stopajın kiracı tarafından üstlenildiği anlamında yorumlanarak davanın reddedildiği görülmektedir. Oysa kira sözleşmesinin ön kısmında aylık kira parasının brüt olduğu yazılmıştır. Öte yandan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa göre mal ve hakların kiraya verilmesiyle elde edilen gelirden alınması gereken gelir vergisinin mükellefi kiraya veren olup, kiracı ise yasada yazılı mal ve hakların kiralanması karşılığı yapılan ödemelerden belirli oranda ve kiraya verenin gelir vergisine mahsuben tevkifat (stopaj) yapmak ve Maliye'ye yatırmak zorunda olan şahıstır. Yasadaki bu düzenleme tarzına göre kira gelirinden ödenmesi gereken verginin kira bedeli içinde olduğunda kuşku duyulmamalıdır. Nitekim taraflar anılan yasadaki düzenlemeye uygun olarak 1.1.1991 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin ön yüzünde kararlaştırdıkları kira parasının brüt olduğunu belirtmişlerdir. Aynı sözleşmenin hususi şartlar 1. maddesi ise, stopajın sözleşmedeki kararlaştırılan kira parası dışında ayrıca kiracı tarafından ödeneceği şeklinde değil, müddetinde kiracı tarafından vergi dairesine ödeneceği anlamındadır. Kaldı ki, davaya konu kira parasının tespitine ilişkin mahkeme kararı, kiralananın kira parasının tespitine dair olup, net veya brüt olduğu konusunda bir açıklama ihtiva etmese dahi bu kiranın brüt olarak kabulünü gerektirir. Kesinleşen ilam dışına çıkılarak sözleşmede kararlaştırılan kira parasının net olduğu da söylenemez.
Mahkemece, davada dayanılan kira sözleşmesine ve kesinleşen tespit ilamına yanlış anlam verilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın iadesine, 28.03.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy