(2886 S. K. m. 75) (6570 S. K. m. 1)
Taraflar arasındaki karşılıklı elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davacı - davalılardan İbrahim Güngör'ün davasının açılmamış sayılmasına ve diğer davacı - davalı Belediye Başkanlığı davasının kabulüne karşılıklı davalı ve davacı davasının reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı - davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflar adına gelen olmadığından incelemenin evraklar üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacılar, mülkiyeti davacılardan Ilgın Belediyesine ait Kaplıca Çay Bahçesinin 30.3.1990 tarihinde üç yıllığına davalıya kiralandığını, ancak sözleşmesinin resmen düzenlenmemesi nedeniyle geçersiz bulunduğunu, davalının üç yılın sonunda kiralananı tahliye etmeyi taahhüt ettiğini, kendisine yazılı ihtarda bulunulmasına rağmen kiralananı boşaltmadığını, bu yerin 3.5.1994 tarihinde iki yıllığına diğer davalı İbrahim Güngör'e kiralandığını ileri sürerek kiralanana vaki elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Abdullah Aydın aynı mahkemede 18.5.1994 tarihinde açtığı dava ile 30.3.1994 gününden başlamak suretiyle kira süresinin üç yıl daha uzatılmasına rağmen bu yerin davalı İbrahim Güngör'e kiraya verildiğini ve sonra boşaltılarak yeni kiracıya teslim edildiğini ileri sürmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece 8.6.1994 tarihinde bu dosyanın diğer dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
Mahkemece davalı Abdullah Aydın elatmanın önlenmesine ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş hüküm Abdullah Aydın tarafından temyiz edilmiştir.
Mülkiyeti Ilgın Belediyesine ait Kaplıca civarındaki pastahane ve büfenin Abdullah Aydın'a 30.3.1990 tarihinde 31.12.1992 gününe kadar kiralandığında uyuşmazlık yoktur.
Belediyelerin kiralama işlemleri 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa bağlı ise de bu işlemlerde aynı Kanunun 75. maddesini uygulama olanağı yoktur. Değişik bir anlatımla 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75. maddesi münhasıran hazineye ait taşınmaz mallardan uygulanmakta ve bu nedenle Belediyeye ait taşınmaz malların kira sözleşmeleri bu hükme bağlı bulunmamaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle süresi 31.12.1992 tarihinde sona eren sözleşmenin 6570 sayılı kanunun 11. maddesi hükmü uyarınca yıldan yıla uzadığının kabulü zorunludur. Her ne kadar davalı Abdullah Aydın 3.3.1990 tarihinde tahliye taahhütnamesi vermiş ise de henüz kiralanana girmezden önce ve müzayaka altında düzenlendiği anlaşıldığından geçerli olarak kabulüne olanak yoktur. O halde mahkemece kira sözleşmesinin devam ettiği kabul edilerek esas davanın reddine ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Mahkeme kararının gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.12.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy