(2247 S. K. m. 10/3, 14, 30) (1475 S. K. m. 14) (5521 S. K. m. 1) (4046 S. K. m. 1, 6, 13, 21, 24)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı Mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, Petrol Ofisi Genel Müdürlüğünde 20.9.1994 tarihinde emekli olduğu tarihe kadar sözleşmeli statüde çalıştığını, Petrol Ofisi A.Ş. özelleştirme kapsamında olan bir Kamu Kuruluşu olması nedeni ile, özlük hakları ile ilgili düzenlemeleri yapmaya Yüksek Planlama Kurumunun yetkili olduğunu, anılan Kurumun 418 Sayılı K.H.K.'nin 40. maddesi uyarınca 2.9.1993 tarih ve 1993/T-56 sayılı aldığı kararla Petrol Ofisi A.Ş.nin personel yönetmenliğini kabul ettiğini ve 7.10.1993 Resmi Gazete'de de yayınlandığını yürürlükte bulunan yönetmenlik 116. maddesinde yazılı iş sonu tazminatına ilişkin bölümün şirket tarafından uygulanmadığını ve emeklilik sonucu yapılması zorunlu ödemelerin eksik tahakkuk ettirildiğini toplam 69.517.000 TL. iş sonu tazminatının emeklilik tarihinden itibaren yürütülecek cari mevduat faizi ile birlikte davalı Petrol Ofisi A.Ş.nden ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davalı Genel Müdürlüğün Teknik İşler Müdürlüğünde Uygulama Şube Müdürü olarak görev yapmakta iken emekliye sevkedilen davacının personel yönetmenliği uyarınca "İş sonu tazminat" ödenmesi için başvurusunun reddedilmesi üzerine idari işlemin iptali ile 69.517.000 TL. "İş sonu tazminat"ının ödetilmesi talebi ile İdare Mahkemesine dava açtığı davalının davaya Adli Yargıda bakılmasına yönelik görev itirazında bulunulduğunu bu talebin reddine davacının itirazı üzerine konunun Uyuşmazlık Mahkemesine intikal ettiği Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün davaya bakmaya Adli Yargının görevli olduğuna dair 3.7.1995 tarihinde karar aldığını, buna dayanılarak İdare Mahkemesinin görevsizlik kararı verdiği açıklandıktan sonra, KİT personel rejiminin düzenlenmesi ve 233 Sayılı K.H.K.'nin bazı maddelerinin kaldırılmasına dair 399 Sayılı K.H.K.'de yer alan "İş sonu tazminatı"nın 1475 sayılı yasanın Ek-2 maddesinde sözü edilen "Kıdem Tazminatı" niteliğinde bir ödeme olduğu benimsenmiş 5521 ve 1475 sayılı hükümlerince uyuşmazlığın çözümüne İş Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir.
Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Hemen belirtelim ki; görev kurallarına aykırılık (Mahkemenin görevsiz olması) hüküm kesinleşinceye kadar gerek Mahkeme, gerek Yargıtay tarafından kendiliğinden gözetilir ve taraflarca da ileri sürülebilir. Yine görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan; görev konusunda taraflar için bir kazanılmış hak doğmaz. Uyuşmazlık Mahkemesinin 2247 Sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Yasanın 30. maddesi uyarınca 22.01.1996 gününde 1995/1 Esas; 1996/1 Karar sayısı aldığı ilke kararında; özelleştirilen veya özelleştirme kapsamında bulunan kamu iktisadi teşebbüslerinde sözleşmeli ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların kurumlarıyla olan ilişkileri nedeni ile meydana gelen uyuşmazlıkların İdari Yargı yerinde çözümlenmesi kabul edilmiştir.
Davadaki somut olay Uyuşmazlık Mahkemesinin bu ilke kararına uymaktadır. O nedenle az yukarıda açıklanan hukuk kuralları altında Yerel Mahkemenin görevsizliğine ilişkin kararı kesinleşmediği için sözü edilen Uyuşmazlık Mahkemesinin bağlayıcı kararı olaya uygulanmalı ve davaya İdare Mahkemesinin görevli olduğu kabul edilmeli ve görevsizlik kararı verilmelidir.
Mahkemece anılan Uyuşmazlık Mahkemesi kararı gözden kaçırılarak İş Mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı verilmesi usule ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç:Temyiz olunan Yerel Mahkeme Kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.7.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy