(2918 S. K. m. 20/d)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı A.T. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra, karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalılardan M.S. D.'ye ait 06
96 plaka sayılı otomobili galerici olan davalı M.K.'den 132.500.000 TL. ödeyerek satın aldığını, sözleşmede tanık olarak imzası bulunan diğer davalı A.T.'nin resmİ satışı kendi adına yaptırdığını öne sürerek ödediği 132.250.000 TL.'nin 1.7.1993 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı A.T., dava konusu aracı önce davacının satın aldığını, araçtaki bir kısım eksiklikler nedeniyle aynı gün aracı iade ettiğini, davacı iade edince, aracı bu kez kendisinin satın aldığını, davacının ödediği parayı iade anında kendisine ödediğini savunmuş, davanın reddini dilemiştir. Diğer davalılarda davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı ile davalılardan H.M.K. arasında düzenlenmiş bulunan 1.7.1993 günlü harici sözleşmede davacının davalı M.K.'ye ait aracı 132.250.000 TL.'ye satın aldığı ve bedelini peşin ödediği yazılıdır. Bu sözleşme 2918 sayılı Kanun'un 20/d maddesinin öngördüğü şekilde düzenlenmediği için geçersizdir. Bu nedenle herkes verdiğini geri isteyebilir. Davalı M.K. sözleşmenin aksini ispat edemediğine göre, davacıdan aldığı kabul edilen 132.250.000 TL. satış bedelinin ödetilmesine karar verilmesi gerekir. Bu yönler gözetilmeden isteğin reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Birinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy