(1086 S. K. m. 284) (818 S. K. m. 266)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, kiracısı bulunduğu mağazayı o tarihte maliki A. Erdem'den kiraladığını, kira sözleşmesine dayanarak mağazada birtakım yenilik ve değişiklikler yaptığını, mağazanın davalılar tarafından satın alınması üzerine bunlarla da kira sözleşmesi yaptığını, önceki malikle aralarında mevcut olan şartların bu kontratta da mevcut olduğunu, açılan tahliye davası sonucu işyerini tahliye ettiğini, yaptırdığı tespite göre de 700.000.000 TL. masraf yaptığını öne sürerek, bu alacağının temerrüt tarihinden (28.8.1993) itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, yapılan masrafların zaruri ve faydalı masraf olmadığını, taşınır nitelikte olan bu eşyaların davacı tarafından götürülmemesi üzerine kendilerinin de tespit yaptırdıklarını, 4.635.000 TL. değer takdir edildiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, zorunlu ve faydalı imalatlar karşılığı olan 260.540.000 liranın temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan alınmasına ve kalması zorunlu olmayan imalatların mevcut ise aynen, değilse toplam bedeli olan 41.000.000 liranın temerrüt tarihinden itibaren (28.8.1993) yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Yargılamanın devamı sırasında yapılan inceleme sonucu bilirkişiler davacının yaptığını iddia ettiği zaruri ve faydalı giderlerin dava tarihindeki değerini saptamışlardır. Oysa bozma ilamında da belirtildiği gibi davacı kiralanana yaptırmış olduğu eklentilerin davalı yedinde kalmış olması nedeni ile kiralanana yapmış olduğu katkı değerini isteyebileceği açıktır. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde buna göre araştırma yapılmamış ve eskiden alınan bilirkişi raporu uyarınca hüküm kurulmuştur. Bu nedenle yeniden seçilecek bilirkişiler aracılığı ile bu giderlerin kiralanana yapmış olduğu katkı değerinin saptanması ve bu miktara hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin bozma ilamı esasları gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.10.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy