(1086 S. K. m. 86) (743 S. K. m. 642)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıların miras bırakanı A.Ö.'nün vefatı ile davalılara intikal eden S.S. T. İşçi Yapı Kooperatifi'nin 65 numaralı hissesine tekabül eden A.3 blok 7 numaralı daireyi 8.12.1992 tarihli Ankara 25. Noterliği 78608 yevmiye numaralı kooperatif hisse devir senedi ile satın aldığını, davalıların tapuda devre yanaşmamaları üzerine davalılar hakkında ferağa icbar suretiyle tescil davası açtığını, yargılama sürerken davalıların söz konusu daireyi 31.3.1993 tarihinde Ş.G. adlı şahsa sattıklarını, bunun üzerine Ş.G.'nin hakkında davaya devam edildiğini, Ş.G.'nin iyiniyetle daireyi iktisap ettiği için açtığı davanın reddedildiğini davalıların hile ile akti kusurlu olarak imkansız hale getirmiş olduklarını öne sürerek dairenin bugünkü değeri 2.000.000.000.-TL ile daireyi satış tarihinden dava tarihine kadar kullanmaması nedeniyle zararı olan 250.000.000.- TL toplam 2.250.000.000.- TL. nın davalılara ödettirilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davacının açmış olduğu cebri tescil davasının reddedildiğini, bu nedenle şimdi bu şekilde tazminat davası açamayacağını savunmuşlar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, kesin hüküm sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar dava arasında cereyan ederken müddeabihin davalı tarafından üçüncü kişiye temliki nedeni ile davacı davasını yeni alıcıya teşmil etmiş ve onun aleyhinde davaya devam etmiştir. Ne var ki alıcı üçüncü kişinin iyiniyetli olması nedeni ile o davanın reddine karar verilmiştir. İlk davanın tarafları ile bu davanın tarafları arasında bir ayniyet bulunmadığı için ortada bir kesin hükmün varlığından söz etmeye olanak yoktur. Kaldı ki HUMK'nun 186. maddesi hükmü uyarınca davanın temellük eden kişiye teşmil edilmesi ve sonuçta da kaybedilmesi halinde davacının esas davalılar aleyhinde tazminat davası açmasında usule ve hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Değişik bir anlatımla davacının temlik eden eski davalılar hakkındaki davasından HUMK.nun 186. maddesi uyarınca sarfınazar etmiş olması eski davalılara karşı açılmış olan davadan feragat veya onları ibra niteliğinde sayılamaz. Nitekim Yargıtay'ın istikrar kazanmış uygulamaları da bu yoldadır. Bu durumda mahkemece işin esası incelenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.5.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy