(3095 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evraklar üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, davalılarla ortak murisleri olan babalarına ait taşınmaz üzerine bir kısım bina ve müştemilat yaptığını, binanın mütemmim cüzü olan eşyaları da kendisinin aldığını ileri sürerek bedelleri olan 2.159.120.000 TL. nın davalılardan veraset ilamındaki hisseleri oranında %54 faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan İ. Uyanık, R. Yılmaz, N. Gürel, N. Öztürk ve N. Taşatmanlar yargılamaya katılarak savunmada bulunmamışlar, diğer davalılar davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, 2.159.120.000 TL. nın %54 faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.
1- Her ne kadar davalılardan R. Birand, M. Yüce, V. Uyanık, Z.Gürel Uyanık ve G. Uyanık hükmü süresinde temyiz etmişlerse de bilahare 30.5.1997 tarihli dilekçeleriyle temyiz taleplerinden vazgeçtiklerini belirtmiş olduklarından bu davalıların vazgeçme nedeniyle temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Temyiz eden diğer davalılar İ. Uyanık, R. Yılmaz, N. Gürel, N. Öztürk ve N. Taşatmanlar yönünden dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
3- Dava, davacının babasına ait arsa üzerine yaptığı bina, eklenti ve bunların ayrılmaz parçası niteliğinde olan bir kısım menkullerin bedellerinin tahsiline ilişkindir. Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 1/1 maddesi hükmü uyarınca Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanununa göre faiz ödenmesi gereken hallerde, miktarı sözleşmeyle belirlenmemişse faiz ödemesinin senelik %30 olarak uygulanması gerekir. Taraflar arasında bir ticari ilişki bulunmadığına göre anılan yasa hükmü gözetilmek suretiyle %30 yasal faize hükmedilmesi gerekirken bunun %54 oranında kabul edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalılar R. Birant, M.Yüce, V. Uyanık, Z.Gürel Uyanık ve G. Uyanık'ın temyiz dilekçelerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden diğer davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafının birinci satırının birinci cümlesindeki (%54) rakamının kaldırılarak yerine aynen (%30) rakamının eklenilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın onama harcından çıkartılmasıyla arta kalan 38.869.320 liranın temyiz edenden alınmasına, 02.03.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy