(4077 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, davalı gazetenin düzenlediği televizyon promosyon kampanyasına katıldığını, kuponsuz gazete fiyatı 40.000 lira iken kuponlu gazetenin 200.000 liraya satıldığını öne sürerek, fazla ödediği 28.440.000 liranın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, gazete maliyetleri arttığı için gazete fiyatının da artırıldığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davalı gazetenin sabit fiyat garantisi vermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava, davalı gazetenin düzenlediği promosyon kampanyası sırasında yapılan ikili fiyat uygulaması nedeniyle, davacının fazla ödediği gazete bedellerinin ödetilmesi isteğine ilişkindir. Davalı gazetenin promosyon kampanyası 20.9.1996 tarihinde başlamış olup, bu kampanya 10.7.1996 tarihli 1996/01-92 sayılı Yazılı Basın Kuruluşları Promosyon Kampanyaları Hakkında tebliğ hükümlerine tabidir. Anılan tebliğin 6. maddesi hükmüne göre, tüketicilerden doğrudan veya dolaylı olarak hiçbir şekil ve ad altında katılım payı, katkı payı, ön ödeme taksit nakliye bedeli, vergi harç, fon ve buna benzer ödeme yapılması istenemez. Yine aynı tebliğin 8. maddesi hükmüne göre yayının satış fiyatı promosyon olarak verilmesi taahhüt edilen mal veya hizmetin yol açtığı maliyet artışı nedeniyle arttırılamaz. Bu durumda davalı gazete 1996/91/92 sayılı tebliğin 6 ve 8. maddeleri hükümlerine aykırı olarak davacıdan fazla para almıştır. Mahkemece, davacıdan fazla alınan para miktarının saptanarak, bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddedilmiş olması usule ve yasaya aykırıdır.
2- 4077 sayılı tüketicinin korunması hakkındaki kanunun 23. maddesinin 3. fıkrasında, tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve bakanlıkça açılacak davaların, her türlü resim ve harçtan muaf olduğu belirtilmiştir. Bu hüküm tüketicilerin ve tüketici örgütlerinin kolaylıkla dava açmalarını sağlama amacına yönelik olup, bu nedenle dava açarken bunlar, harçtan sorumlu tutulmamışlardır. Mal ve hizmet sunan satıcıların harçtan sorumlu tutulmamasına ilişkin, yasada bir hüküm yoktur. Dava sonunda dava kabul edildiği takdirde davanın değerine göre davalının harçtan sorumlu tutulması hükmü temyiz ettiklerinde de bunlardan temyiz harcının alınması, harçlar kanununun amir hükümleri gereğidir. Davanın reddi halinde ise, davacılar harçtan muaf oldukları için bunlardan harç alınmaması gerekir.
Mahkemece bu yön gözetilmeden, davacıdan temyiz sırasında harç alınması, bozma nedenidir. Davacıdan alınan harcın bu nedenle iadesi gerekir.
Sonuç: Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesi, 14.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy