(6570 S. K. Geç. m. 7) (2709 S. K. m. 153/5)
Dava: Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı ile aralarında kira sözleşmesi bulunduğunu, kira başlangıç tarihinin 1/2/1999 olduğunu sözleşmede kira bedelinin 20,316,160.- TL. olarak belirlendiğini, bu miktarın günün ekonomik koşulları göz önüne alındığında çok düşük kaldığını ileri sürerek, aylık kira bedelinin 230,000,000.- lira olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, talep edilen miktarın çok fahiş olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile aylık kira bedelinin 230,000,000.- lira olarak tespitine karar verilmiş; hakem kararı olan iş bu karara itiraz eden davalının talebi reddedilerek hüküm kesinleşmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Adalet Bakanlığının gösterdiği lüzüm üzerine kanun yararına bozulması istemiyle hükmün temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 1/2/1993 tarihi olup 3 yıl sürelidir ve kira sözleşmesinde kiranın her yıl arttırılacağı öngörülmüştür. 1/2/1999 tarihinde başlayan yeni kira dönemi için aylık kiranın 20,316,160.- lira olduğu tarafların kabulündedir. Mahkemece dava tarihi olan 23/6/2000 itibariyle rayice göre bilirkişice saptanan kira bedelinin tespiti gerekeceği yönündeki raporuna dayanarak aylık kiranın 230,000,000.- TL. olarak tespitine karar verilmiştir. Oysa 18/2/2000 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 4531 sayılı yasa ile 6570 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. madde ile 2000 yılında yapılacak kira artışlarının %25, 2001 yılında yapılacak kira artışlarına %10 oranında olacağı belirtilmiştir. Bu nedenle davacının bu miktarlardan daha fazla kira artırımı yapılmasını istemeye hakkı yoktur. Açılan iptal davası sonunda Anayasa Mahkemesi tarafından yasanın iptaline karar verilmiş ise de Anayasanın 153. maddesine 5. fıkrası hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesinin verdiği iptal kararları geriye yürümez. Mahkemece, bu yasa hükmü gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6 maddesine dayalı Kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 30/1/2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy