(2464 S. K. m. 44)
Dava: Davacı İZSU idaresi, kuyu atıksu abonesi olan davalı aleyhine toplam 624.706.200 TL. lik alacağın tahsili için icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, işyerini 28.6.1995 tarihinde kapattığını, bu tarihten sonraki tahakkuktan sorumlu olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece atıksu bedelinin 2464 sayılı Belediye Gelirleri kanununun 44. maddesine göre çevre temizlik vergisine tabi olduğu, davalıyı bağlayıcı nitelikte atıksu bedelini kabul eden yazılı bir beyan olmadığı gibi, dava konusu yerle ilgili abone sözleşmesine de rastlanmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı İZSU idaresi tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: 2560 sayılı yasa 3305 sayılı yasa uyarınca bütün büşükşehirlerde uygulanmaktadır. İZSU idaresi 2560 sayılı yasa hükümlerine göre kurulmuş ve anılan yasa ile atıksular için tesisler kurmak, tarifeler hazırlamak, kullanma ve atıksular için para tahsil etmek görev ve yetkisi ile donatılmış; bu yetki adı geçen idarenin tekeline verilmiştir. Her abonenin kullandığı su kadar atıksu ürettiği kuşkusuzdur. Davacı idare, bu atıksuları kanalizasyon vasıtasıyla veya toplanma çukurlarını boşaltmak suretiyle zararsız bir hale getirecektir. Davalı kuyu suyu kullanmaktadır. Artezyenden elde edilen suyun kullanımından sonra oluşan atıksu İZSU vasıtasıyla uzaklaştırılmaktadır. 2560 sayılı yasanın 618, 9/k, 11/e, 13/a ve 23. maddeleri gereği alınan atıksu bedeli, hizmet karşılığı alınan bir ücrettir. Kuyu suyu kullanan davalının re'sen atıksu abonesi sayılması İZSU Tarifeler Yönetmeliğinin 6. maddesi gereğidir.
3914 sayılı kanunla, 2464 sayılı Belediye Gelirleri kanununa 44. maddeden sonra gelmek üzere mükerrer eklenen "Çevre Temizlik Vergisi başlıklı 44. maddenin ilk fıkrasında "Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde bulunan ve belediyelerin katı atık toplama ile kanalizasyon hizmetlerinden yararlanan konut, işyeri ve diğer şekillerde kullanılan binalar çevre temizlik vergisine tabidir" 12. fıkrasında ise "Belediyeler atıksu ile ilgili olarak da katı atıklarla ilgili tarifede yer alan bina gruplarını topluca veya ayrı ayrı dikkate almak suretiyle ve su tüketim bedelini aşmamak üzere meclislerince belirlenecek miktarda çevre temizlik vergisi alırlar. Atıksu ile ilgili çevre temizlik vergisi, su tüketim bedeli ile birlikte tarh ve tahaakkuk etmiş sayılır ve bu bedel ile birlikte tahsil edilir.
Su ve kanalizasyon hizmetleri ayrı bir kanunla düzenlenmiş bulunan belediyelerde ise, atıksu bedellerinin tahsiline ilişkin uygulama kendi kanunlarındaki hükümlere tabidir" şeklinde yazılıdır. Anılan maddenin son fıkrası hükmüne dayanılarak Maliye Bakanlığınca 8.1.1994 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Belediye Gelirleri kanunu Genel Tebliğin 9. maddesinde de yasanın 44. maddesinin 12. fıkrasıyla ilgili açıklama yapılırken "halen atıksu bedeli almakta olan Belediyelerce ayrıca bu verginin alınmayacağı" belirtilmiştir. Bu durum karşısında davacının talep ettiği atıksu ücreti, Çevre Temizlik Vergisi değil, hizmet karşılığı alınan ücrettir. 2560 sayılı yasa ve İZSU Tarifeler Yönetmeliği uyarınca atıksu abonesi olan davalının atıksu bedelinden sorumlu olduğu kuşkusuzdur.
Mahkemece işin esası incelenerek taraf delileri toplanmak suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak davalının sorumlu olacağı atıksu miktarı saptanmalı hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Açıklanan gerekçelerle temyiz olunan kararın davacı İZSU idaresi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy