(818 S. K. m. 66, 125) (2918 S. K. m. 20/d)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı ile karşılıklı olarak araçlarını takas ettiklerini, davalıya verdiği aracın trafik kaydını davalı adına devrettiğini, ancak davalıdan aldığı araç çalıntı olduğundan devrini alamadığını, davalının kendisiyle ilgilenmediğini oysa aracın devrini sağlamak zorunda olduğunu belirterek 2.000.000.000 TL.nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davacı alacağının zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında karşılıklı olarak araç takas olduğu davacının kendi edimini yerine getirip davalıya verdiği aracın trafik kaydını devir ettiği yönlerinde uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Mahkemece dava B.K. 66. maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesi ile reddedilmiş ise de somut olayda B.K. 66. maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır. Taraflar arasında satış sözleşmesi 2918 sayılı kanunun 20/d maddesine göre resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir. Geçersiz sözleşme nedeni ile herkes aldığını iade ile mükellef olup davalının iade mükellefiyetin varlığı nedeni ile olayda B.K. 125. maddesindeki zamanaşımı süresinin uygulanması gerekir. Anılan madde gereği zamanaşımı süresi 10 yıl olup, mahkemece işin esasına girilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.1.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy