(818 S.K m.263,9,20) (743 S.K m.2)
Dava: Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşılık davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, Belediye mülkiyeti kendisine ait çöp döküm alanını, 11.4.1996 tarihli sözleşme ile 1 yıl süreyle davalıya kiraya verildiğini, 11.4.1997 tarihinde kira döneminin sona erdiğini, davalının ödemekte olduğu aylık 1.542.500.000 TL kira bedelinin günün ekonomik koşulları ve enflasyondaki artış dikkate alındığında çok düşük kaldığını ileri sürerek, kira bedelinin 11.4.1997 tarihinden itibaren aylık 2.545.125.000 TL olarak tespitini istemiştir.
Davalı davanın reddini bildirmiş; karşı davasında da, Belediyenin sözleşme hükümlerine uymadığını, şehir içindeki çöplerin başka şahıslarca toplanmasına engel olmadığını, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, 11.4.1997 tarihinden aylık kira bedelinin 1.000.000.000 TL.na indirilmesini istemiştir.
Mahkemece, karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile 5.666.666.614 TL.nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazının reddi gerekir.
2-Taraflar arasında düzenlenen 11.4.1996 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi taraflarca feshedilmediğinden B.K 263. maddesi gereğince süresiz olarak uzatılmıştır. Esasen bu yön taraflar arasında uyuşmazlık konusu da değildir. Uyuşmazlık aylık kira bedelinin ne olması gerektiğinden kaynaklanmaktadır. 11.4.1996 tarihli kira sözleşmesinin 11. maddesinde sürenin sonunda kira bedelini belirleme yetkisi Belediyeye bırakılmıştır. Her ne kadar belirlenen bu miktara davacının itiraz edemeyeceği açıklanmışsa da bu yön dava hakkından vazgeçmeyi içerdiğinden B.K. 9 ve 20. mad. göre hükümsüzdür. Belediyenin ise kira bedellerini belirlerken M.K 2. maddesinde yazılı kurallara uygun davranması objektif kriterlere göre yetkisini kullanması gerekir. Encümen kararının dayanağını oluşturan Yargıtay ları 6570 sayılı yasaya ilişkin olup somut olayda B.K. hükümleri uygulanacağından salt emsal teşkil etmez. Mahkemece yeni kira dönemi başlangıcında dava konusu yerin boş olarak ne kadar bedelle kiraya verilebileceği yönü üzerinde konusunda uzman bilirkişi görüşü alındıktan sonra davacının eski kiracı olması da gözetilerek uygun bir miktarının tenzili ile davacının istemini aşmayacak miktar üzerinden verilmesi gerekirken, yenilenen kira sözleşmesi yok farz edilmek suretiyle, sözleşmenin son bulduğu tarih ile dava tarihi arasındaki geçen süre için ecrimisile hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının temyiz itirazının reddine, temyiz olunan ın 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.2.2001 gününde oybirliği ile verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy