(818 S. K. m. 249)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü :
Karar: Davacı, kendisine ait depoyu davalılardan Ömer ......a 1 yıl süreyle ve yıllık 4800 DM karşılığında kiraladığını, diğer davalı İsmail ......in ise kefil olduğunu, ancak davalıların kira bedelini ödemediğini, anahtarında kendisine teslim edilmediğini ileri sürerek 4800 Dm.in aynen veya ödeme tarihindeki kur üzerinden TL. karşılığının tahsilini istemiştir.
Davalı, İsmail .... kefilliğinin geçerli olmadığını savunmuş diğer davalı Ömer ulular ise depoda hastalık çıktığı için depoyu 2,5 ay sonra tahliye ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, deponun anahtarının 1.3.1999 tarihli ihtarla teslim edildiği ve davacının 1.10.1998 sözleşme tarihi ile 1.3.1999 tarihi arasındaki kirayı talep edebileceği davalı İsmailin adi kefil olduğu gerekçesiyle davalı İsmail ..... hakkındaki davanın reddine, 1.10.1998 ila 1.3.1999 arası dönem için 2000 DM.nin davalı Ömer ......dan tahsiline verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı Ömer ......ın davacıya ait depoda 1.10.1998 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı bulunduğu ve yıllık kira bedelini de 4800 DM. Olduğu tarafların kabulündedir. Davalı Ömer kiralananın amacına uygun kullanılamayacağını ve depoda yetiştireceği mantarların depoda oluşan hastalık nedeniyle verim sağlanamayacağından taşınmazı 1.3.1999 tarihinde tahliye edip anahtarı aynı gün davacıya verdiğini 2.3.1999 tarihli ihtarıyla davacıya bildirmiş, davacı ise davalı Ömerin anahtarı kendisine vermediğini ileri sürmüştür.BK. 249 maddesi gereğince kiralayan mucuru kullanım amacına uygun şekilde teslime ve kira süresincede bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Davacı depoda var olduğunu iddia ettiği ve mantarların yetişmesine engel olan hastalığı yasal yollardan tespit ettirip giderilmesi hususunu davacıya ihtar edip, onu temerrüde düşürmemiştir. Sadece 2.3.1999 günlü ihtarı ile depoyu boşaltıp anahtarlarını 1.3.1999 da davacıya teslim ettiğini sözleşmeyi feshettiğini bildirmiştir. Davacı, ileri sürülen olguları reddederek anahtarları teslim almadığını kiracılığının devam ettiğini savunmuştur. Davalının dava konusu kiralananı tahliye etmesi edimlerini tam olarak yerine getirdiği anlamını taşımaz. Kiralananın hukuken tahliyesi için anahtarlarında kiralayana teslim edilmiş olması gerekir. Anahtar teslimi yapılmadan gerçekleşen tahliye herhangi bir hukuk sonuç doğurmaz ve kiracı anahtarın teslim edildiği tarihe kadar oluşan kira paralarından da sorumlu olur. Davalı Ömerin anahtarı da davacıya teslim ettiğini yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Her ne kadar davalı 2.3.1999 tarihli ihtarında anahtarı 1.3.1999 tarihinde teslim ettiğini bildirmiş ise de bu iddiasını yasal delille ispat edemediği gibi davacıda anahtarın kendisine teslim edilmediğini beyan etmiştir. Bu itibarla taraflar arasındaki kira ilişkisinin devam ettiğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla dönem sonuna kadar ödenmesi gereken kira bedelinin tümünden davalı Ömer .... sorumludur. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek davalı Ömer ...... hakkındaki davanın tümünün kabulüne verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.10.2001 gününde oybirliği ile verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy