(1086 S. K. m. 288, 289) (818 S. K. m. 493)
Davacı, davalı şirketin kiracısı, diğer davalının da onun müteselsil kefili olduğunu, kiracının mecuru 2000 yılı Şubat ayında tahliye ettiğini, aylık kiranın 200.000.000 TL olup, davalının 1999 yılı Mayıs ve Haziran ayları kiralarından 180.000.000 TL eksik ödediğini, tahliye ettiği Şubat 2000 ayı sonuna kadar ki diğer aylar kiralarını da ödemediğini bildirip, kira alacağı ve gecikme faiziyle birlikte toplam 3.145.500.000 TL.nın faiziyle tahsilini istemiştir.
Davalı kiracı şirket, taşınmazı Eylül 1999 tarihinde tahliye ettiğini ve 500.000.000 TL kira borcu olduğunu, diğer davalı kefil ise taşınmazın tahliyesi nedeniyle sorumluluğunun B.K.493.maddesine göre sona erdiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davalı kefil hakkındaki davanın süresinde açılmadığından reddine, 500.000.000 TL kira alacağının diğer davalı kiracıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı kefil U. Akpınar hakkındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalıya ait besihanenin, davalı şirket tarafından 10.5.1998 tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığı, dosyadaki kira sözleşmesinden anlaşılmaktadır.Davacı, mecurun davalı tarafından Şubat 2000 tarihinde tahliye edildiği 1999 yılı Mayıs ve Haziran ayları kiralarından 180.000.000 TL eksik ödendiği, 1999 yılı Temmuz ayından mecurun tahliye edildiği 2000 yılı Şubat tarihine kadarki kiraların ödenmediği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise, mecuru davacı ile anlaşarak 1999 yılı Eylül ayında tahliye ettiğini, anlaşmalarına göre de 500.000.000 TL kira borcu olduğunu savunmuştur. Davalı, bu savunmasını yasal delillerle ispat etmek zorundadır. Olayda miktar itibariyle ve davacı tarafın muafakatı olmadığından HUMK 288 ve 289. maddeleri hükmüne göre tanık dinlenemez ve tanık beyanlarına dayanılarak karar verilemez. Davalı bu savunmasını ispat için yazılı bir belge ibraz etmemiş, davacıya yemin teklif etmiş, davacıda teklif edilen yemini kabul ve eda ederek, davalının Eylül 1999 tarihinde mecuru tahliye edeceğini, 580.000.000 TL kira borcu olduğunu bildirdiğini, kendisinin de Eylül 1999 tarihinde tahliye etmesi şartıyla 500.000.000 TL ödemesini kabul ettiğini, ancak davalının Eylül 1999 tarihinde tahliye etmediğinden anlaşmanın gerçekleşmediğini bildirmiştir. Bu durumda davalı kiracı Eylül 1999 tarihinde mecuru tahliye ettiğini ve anlaşmanın gerçekleştiğini ispat edememiştir. Davacının Mayıs ve Haziran aylarından eksik ödendiğini bildirdiği miktar ile tahliye tarihine kadarki ödenmediğini bildirdiği aylar kiralarından davalının sorumlu olduğu düşünülmeden, mahkemece şahit beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: 1. Bentte açıklanan nedenlerle davacının davalı U. Akpınar hakkındaki temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy