(6570 S. K. m. 1)
Taraflar arasındaki kira tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı Vakıflar İdaresi, 1.1.1999-31.12.1999 kira dönemi için aylık kiranın 700.000.000 TL olarak tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı kiracı şirket, yersiz açılan davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, aylık kiranın 258.720.000 TL olarak tesbitine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu olan taşınmaz arsa vasfındadır. Davacı, arsa vasfındaki taşınmazının kirasının arttırılması talebi ile bu davayı açmıştır. Kira tesbit davaları yasal olarak ancak 6570 sayılı yasa kapsamında bulunan taşınmazlar için açılabilir. Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğu için 6570 sayılı yasa kapsamında olmadığından Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Borçlar Kanununda da kiranın tesbitini düzenleyen herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Taraflar sona eren kira sözleşmesi sonunda anlaşamadıkları takdirde kira tesbit davası değil, ancak tahliye davası isteyebilir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Açıklanan gerekçe ile temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy