(227 S. KHK Geç. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki kira tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Tarık Şentorun ile davacı vekili avukat Hüseyin Kaya'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar, mülkiyeti davalı vakfa ait taşınmazı 9.2.2001 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladıklarını, 2001 yılı için aylık 1.030.000.000TL. kira bedelinin belirlendiğini, 2002 yılı dönemi içinde 9.1.2002 tarihli yazı ile aylık 2.045.000.000TL. istendiğini, her ne kadar sözleşme ile gelecek döneme ilişkin kira bedelinin nasıl tespit edileceği kararlaştırılmış ise de, bu kararlaştırmanın normal ekonomik şartlar düşünülerek yapıldığını, ancak ülkede yaşanan olağanüstü ekonomik kriz nedeniyle enflasyonun çok yüksek çıkması ve halkın alım gücünün düşmesi nedeniyle yeni dönem kira bedelinin çok yüksek olduğunu, ayrıca mecurun hamam olarak çalıştırılmak için kiralanmışsa da, sıcak olması gereken hamamın tüm çabalara rağmen ısınmadığını, bununda müşteri gelmesine engel teşkil ettiğini, bunun yanında kira bedelinin emsallerine göre çok yüksek olduğunu ileri sürerek, kira sözleşmesinin yeni dönem kira bedelinin tespiti konusundaki 4. madde hükmünün %25'e indirilmesini; ve yeni dönem kira bedelinin 1.030.000.000TL.na uyarlanmasını istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, kira bedelinin 2002 yılı için 1.030.000.000TL. olarak tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-29.5.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4757 sayılı kanunun geçici 2. maddesi ile "Vakıflar Genel Müdürlüğünün temsil ve idare ettiği Vakıflar ile mülhak Vakıflara ait gayrimenkullerin 2002 yılı kira bedelleri, 2001 yılı kira bedellerinin %35 oranında arttırılması ile bulunan miktardır" hükmü getirilmiştir. Bu yasa hükmü anılan dönem için, sözleşmedeki artış kararlaştırmasının yerine geçer. Mahkemece, 2001 yılı kira bedelinin %35 oranında arttırılması suretiyle, 2002 yılı kira bedelinin tespitine ve taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmesi gerekirken, aksi yazılı düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın 2. bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 275.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 23.01.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy