(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 257)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de çağrı kağıdı gideri ödenmediğinden duruşma isteğinin reddiyle dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıdan 4.12.1996 tarihinde golf sahası ve otel yapımı şartıyla tahsis edilen taşınmaza 27.10.1998 tarihinde 200 ek yatak ilave yapıldığını ve 1998 için 9.154.000.000 TL. ek ücret belirlendiğini ancak bunun dönem başına kadar 38 günlük olarak uygulanıp 4.12.1999 tarihindeki ana sözleşmeye eklenip yeniden ücret belirlendiğini oysa 27.10.1998 tarihinden başlayan dönemin ayrı olduğunu kendisinden fazla bedel alındığını ileri sürerek 22.399.933.000 TL. borçlu olmadığının tespiti ile ödenen bedelin istirdadını talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının davalı hazineden 4.12.1996 tarihli ve 49 yıl süre ile üzerine 648 yataklı otel yapmak üzere taşınmaz tahsis aldığı, 1 yıl kira bedelinin taraflarca kararlaştırıldığı 2.ve 3.yıl kira paralarının ise belirlenen ilk yıl kira bedeline tekabül ettiği dönemin aralık ayındaki VUK. Maliye Bakanlığınca saptanan artış oranlarının uygulanacağı 2.yıl kira bedelinin bir önceki yıla ait kira bedeline aynı katsayının uygulanacağı bundan sonraki 2.dönemin ilk yıl kira bedelinin hazinece saptanıp ara dönemlere yukarıda açıklanan artışların uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında bu konuda bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır. 27.10.1998 tarihinde taraflar 4.12.1996 tarihli sözleşmeye ek olarak yaptıkları sözleşme ile yatak sayısının 200 arttırılması suretiyle 848'e çıkarılmasının kararlaştırıldığı ve 200 yatak için 1998 birim fiyatlarına göre Maliye bakanlığınca 9.154.000.000 TL. tahsis ücreti takdir edildiği yönü de tarafların kabulündedir. Davacı ek sözleşmede artan yatak ücretinden kaynaklanan tahsisisin ek protokolün başlangıç tarihinden itibaren üçer yıllık dilimlere göre hazine tarafından saptanmasının gerektiği ara yıllarda ise artışın ilk sözleşmeye göre uygulanmasının gerektiğini öne sürmüş, davalı ise 27.10.1998 tarihli yatak miktarını arttıran protokolün 4.12.1996 tarihli protokolün eki olup süresi ve diğer yönleri itibariyle ona tabi olduğunu dolayısıyla ek protokolün düzenlendiği tarihten ana protokolün düzenlendiği tarihe kadar olan 38 gün için 1998 tarihindeki birim fiyatlarına göre belirlenen ek ücretin bu döneme ait olduğunu ana protokolün o yılki 4.12.1998 tarihinde yeni başlayacak dönem için 848 yatak sayısına göre tahsis ücreti belirlenmesi gerektiğine değinerek davanın reddini dilemiştir.
Dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafından tahsis edilen 200 yatak, ek kapasiteye ilişkin düzenlenen 27.10.1998 günlü protokol taraflar arasında düzenlenen 4.12.1996 tarihli sözleşmenin ekidir. Sözleşmenin süresi ile saptanan tahsis bedeli yönünden ana sözleşmeye tabidir. Aksine görüş 4.12.1996 günlü sözleşmenin 49 yıl olarak belirlenen tahsis süresinin ek protokolle uzaması sonucunu ortaya çıkarır. Davalı Hazinenin 4.12.1998 tarihinde başlayacak dönem için 848 yatak kapasitesine göre bir önceki yıla ait bedelin V.U.K.Maliye Bakanlığınca saptanan artış oranında bedel istemesinde isabetsizlik yoktur. Taraflarca bunun aksine bir kararlaştırma bulunmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 9.5.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy