(6570 S. K. m.11) (818 S. K. m.44,98)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı kiracı, davalı kiralayanın adresi kira sözleşmesinde bulunmadığı için, süresi içerisinde mecuru tahliye edeceğini bildiremediğini, davalının ise kira sözleşmesinin yenilendiğini öne sürerek depozitoyu iade etmediğini belirterek, 800 dolar depozitonun Türk Lirası karşılığı olan 960.000.000 liranın, ihtarname masrafı ve faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 800 doların dava tarihindeki karşılığı olan 915.916.000 liranın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Taraflar arasında, 1.4.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesi varlığı uyuşmazlık konusu değildir. 6570 sayılı yasanın 11.maddesi gereğince, Kiracının kira müddetinin bitmesinden en az onbeş gün evvel mecuru tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde, sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzamış sayılacağı 6570 sayılı yasanın 11.maddesi gereğidir. Davacı, anılan bu madde gereğince süresinde feshi ihbarda bulunmadığından, sözleşme bir yıl uzamıştır. Davacı, sözleşmede davalı kiralayanın adresinin bulunmadığını, sözleşmenin yapıldığı tarihten beri bilmektedir. Bu nedenle sözleşmede adresin bulunmadığı savunmasına itibar edilemez. Kira ilişkisi kurulurken, kiracı tarafından verilen depozito ise, mecurun boşaltılması halinde hor kullanmadan doğan hasarın ve kira bedelinin teminatı sayılır. Davalı kiralayan tarafından depozitonun iade edilebilmesi için, davacı kiracının hiçbir borcunun bulunmaması gerekir. Borcu bulunmadığını ispat yükü ise, davacı kiracıdadır.Davacı mecuru kira dönemi sona ermeden tahliye ettiğinden kural olarak dönem sonuna kadarki kira bedellerinden sorumludur. Ne var ki davalının da mecuru kiraya vermek için çaba göstermesi BK.98/2 delaletiyle 44.maddesi gereğidir.Mahkemece bu ilkeler ışığında gerekli inceleme yapılarak, mecurun aynı şartlarla ne kadar zamanda kiraya verileceği, uzman bilirkişi raporu ile saptanıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,20.5.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy