(4046 S. K. m. 2) (1319 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı sebeplerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü.
Karar: Davacı, kendi mülkiyetinde iken, özelleştirme Yüksek Kurulunun 4.2.2000 gün ve 6 s. kararı ile, şirketin İzmir işletmesinin körfez hattında faaliyet gösterdiği yolcu ve araç taşıma hizmetlerinden çekilerek bu hizmetlerin, yolcu ve araç taşıyan gemilerin, 3 yıl ödemesiz, takip eden yıllarda 1.000.000 USD olmak üzere 4.000.000 USD'ye 4046 s. yasanın 2/1 maddesi gereği İzmir Büyükşehir Belediyesine devrine karar verilmesi üzerine, taraflar arasında düzenlenen protokolün 5. maddesinde belediyelere devir edilen iskeleler sayıldıktan sonra 6. maddesinde, belediyeye tahsis edilen taşınmazların emlak vergisi rüsum, aydınlatma ve çevre temizlik vergisi vs. vergilerin Belediye tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, daha evvel Emlak vergisi yasasının 4. maddesi gereği kendilerinin, daimi emlak vergisi muafiyetinden yararlandıkları halde, İzmir Defterdarlığı Gelirler Müdürlüğünün tahsis nedeniyle muafiyetin devam etmeyeceği ve emlak vergisinin ödenmesi gerektiği yolundaki yazısı üzerine, davalıya devredilen iskelelere ilişkin 2001 yıllı emlak vergisi 1. taksitini ödediklerini ileri sürerek, 8.804.659.675 TL.nın ödeme tarihinden itibaren kanuni faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, protokolün tahsise ait olup, kiralama olmadığını, emlak vergisi muafiyetinin devam ettiğini, defterdarlık görüşünün bağlayıcı olmadığını, hukuka aykırı olarak yapılan ödemeden sorumlu olmayacaklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen protokolün 6. maddesinde, iskelelerin mülkiyetinin TDİ'de kalacağı, hizmet alanları olarak yukarda belirtilen mahallerin belediyenin kullanımına tahsisi edileceği belediyelere tahsisi edilen iskelelerde bulunan kiralık yerlerin kiralamasının da yine TDİ ilişkin olacağı belediyeye tahsis edilen taşınmazların emlak vergilerinin Belediye tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır. 1319 s. Emlak Vergisi Yasanın (4) maddesinin (1) fıkrası ve (j) bendinde Umuma tahsis edildiği Maliye ve Gümrük Bakanlığınca kabul edilen rıhtım, iskele ve istasyon binaları ile yolcu salonlarının, kiraya verilmemek şartıyla emlak vergisinden muaf oldukları belirtilmiştir. Dava konusu iskeleler, davacı tarafından davalıya kullanması için protokolle tahsis edildiğine göre, bu tahsis kiralama mahiyetinde olup taraflar arasında düzenlenen protokolde de emlak vergisinin davalıya ilişkin olduğu belirtildiğinden, emlak vergisinin davacı tarafından ödenmesi ve bunu protokole göre sorumlusu olan davalıdan istemesi doğru ve yerindedir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek yazılı biçimde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istem halinde iadesine, 21.05.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy