(818 S. K. m. 41)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat doğan Öcal ile davalı M. Kestakoğlu' nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak, dosya incelendi gereği düşünüldü.
Karar:
Davacı, 01.01.1997 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira kontratı ile davalının yılık 10.000 DM. kira bedeli karşılığında kiracı olduğunu, davalının 1999 yılı kira bedelini ödememesi nedeniyle açtığı aktin feshi ve alacak davasında kabul kararı verildiğini, davalının 2000 yılı kira bedeli karşılığı 3.002.000.000TL. ile 2001 yılı kira bedeli karşılığı 5.295.890.000TL. yi ödemediğini ileri sürerek, 2000 ve 2001 yıllarına ait kira alacağının tahsilini istemiştir.
Davalı, 10.000 DM. kira bedeli belirleyen kira sözleşmesi altındaki imzanın, boş kağıda atılan imzası olup, 2000 ve 2001 yılları kirasını aylık 72.550.000 ve 185.000.000TL. olarak PTT kanalı ile ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, kira sözleşmesinin daha evvel açılan aktin feshi davası nedeniyle geçersiz hale gelmesi nedeniyle kira parası istenemeyeceği, ecrimisil talebinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında, kira sözleşmesinin tartışmasız olduğu gibi kiranın da 10.000 DM. olduğu taraflar arasında görülüp kesinleşen Giresun Sulh Hukuk Mahkemenin 1999/330 esas sayılı dosyası i Davacı tarafından davalı aleyhine açılan 1999/330 esas sayılı tahliye davası, 25.09.2001 tarihinde kesinleştiğine göre davacının 2000 ve 2001 yılı kiraları için açtığı bu davaların devam ettiği sırada, taraflar arasındaki kira sözleşmesi henüz varlığını korumaktadır. Mahkemece verilen aktin feshi ve tahliye kararı geriye yönelik değil, ileriye yönelik bir karardır. Dolayısıyla davacı, tahliye tarihine kadar ki kira paralarını isteyebilir. Mahkemece, davalının yaptığı ödemeler nazara alınmak suretiyle davacının talep ettiği kira
miktarından düşülüp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy