(1086 S. K. m. 74)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı, kendisine ait mecuru 26.4.1996 tarihli ve 3 yıl süreli kira kontratı ile davalıya kiraya verdiğini, davalının kira süresi dolmadan 30.7.1998 tarihli ihtar ile mecuru boşaltacağını bildirdiğini ve kendisinin bunu kabul etmemesine rağmen, davalı kiracının anahtarı, demirbaş ve menkulleri teslim etmeden çıkıp gittiğini, 25.3.1999'da yaptırdığı tespit ile mecuru teslim aldığını, bu halde davalının fiili teslim tarihine kadar olan kira bedellerinden sorumlu olacağını ileri sürerek Ağustos 1998-Mart 1999 dönemine ait toplam 3.000.000.000 TL kira bedelinin tahsilini istemiştir.
Davalı, 30.7.1998 tarihli ihtar ile kira kontratını feshettiğini, bu ihtarın 31.7.1998 tarihinde tebliğ edildiğini ve anahtarı teslim ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın erken tahliye nedeniyle davacının uğradığı kira kaybına yönelik zararın giderilmesine ilişkin tazminat davası olduğu ve Ağustos 1998 tarihinden itibaren 4 ay süre sonra aynı şartlarda kiraya verilebileceğinin kabulü ile 4 aylık kira parasının tahsiline karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir,
2- Davalının, davacıya ait mecurda 26.4.1996 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu tarafların kabulündedir. Davacı, mecurun kendisine 25.3.1999 tarihinde teslim edildiğini ileri sürerek ödenmeyen bu tarihe kadar ki kira paralarının ödetilmesini istemiş, davalı ise mecuru 30.7.1998 tarihinde tahliye ettiğini, anahtarı davacıya teslim ettiğini, bu tarihten sonraki kira paralarından sorumlu olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tahliyenin hangi tarihte yapıldığından kaynaklanmaktadır. Kiracı davalının mecuru boşaltıp anahtarı davacıya teslim ettiğini kanıtlaması gerekir. Anahtar teslimi hukuki bir olgu olup, bunun ancak yazılı delille kanıtlanması gerekir. Davalı, anahtarı davacıya iddia ettiği tarihte teslim ettiğini yasal delillerle kanıtlayamadığına göre kiracılık ilişkisinin sürdüğünün kabulü zorunlu hale gelir. O halde, davalı tahliyeye kadar ödenmeyen kira parasından sorumludur. Mahkemece bu yön gözetilerek davacının tahliye tarihi olarak kabul ettiği tarihe kadar ki kira paralarına hükmedilmesi gerekirken, HUMK.nun 74. maddesine aykırı düşecek şekilde talep dışında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Birinci bentte açıklan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,11.6.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy