(818 S. K. m. 266)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar:
Davacı, davalının kiracı olduğunu, taşınmazın hor kullanıldığını, tespit yaptırdığını ileri sürerek 667.900.000TL. nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, hor kullanım olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin özel şartlar 4. ve 6. maddelerinde taşınmazın sağlam ve iyi vaziyette teslim edildiği yazılmıştır. Borçlar Kanunu 266. madde hükmüne göre de kiracının kiralananı iyi halde tesellüm ettiği de asıldır. Davacı tarafından yaptırılan tespit dosyasında bilirkişi taşınmazda hor kullanım olduğunu açıkça belirtmiştir. Taşınmazın iyi halde kiralayana teslim edildiğini ispat yükü davalı kiracıya aittir.
Kiracı savunmasını ispat edememiştir. Mahkemece davacının hor ve kötü kullanımdan meydana gelen zararı tespit edilerek belirlenecek miktara hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.9.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy