(2004 S. K. m. 72)
Dava : Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacı adına kayıtlı 2231382 nolu telefonu yeni işyerine 24.10.1996 tarihinde bağlattığını, faturalarını bugüne kadar düzenli olarak ödediğini, ancak 5.8.2002 tarihli davalı tarafından gönderilen faturada 1.460.016.000 TL. jonksiyon ücreti tahakkuk ettirildiğini, davalının nakil işleminden sonra jonksiyon ücretini faturalara yansıtmış olsa idi, fahiş rakamlara çıkan jonksiyon ücretini ilk farkettiğinde bu telefonunu iptal ettirme imkanı olacağını, tüketici olarak hakkının çiğnendiğini ileri sürülerek, borçlu olmadığının tespiti ile, dava sonuna kadar ödemek zorunda kalacağı miktarın, ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının 1.1.1987 tarihinde telefon abonman sözleşmesi yaptığını, sözleşme hükümleri gereğince abonenin hukuki prosedürlere uygun olarak, ücret tarifeleri üzerinde sonradan yapılacak bütün değişikliklerin kendisine uygulanacağını kabul ettiğini, Genel Müdürlüğün 4.1.2000 tarih ve 49 sayılı genelgesinin 4. maddesi gereğince davalıya yapılan işlemin hukuki sebebi geçerli ve usule uygun olduğunu bildirerek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının fazladan ödediği 1.442.024.529 TL.den ilk ödemenin yapıldığı 22.8.2002 tarihinde davacının ödemek zorunda olduğu 99.491.471 TL. mahsup edildikten sonra hesaplanan 166.586.393 TL. fazla ödemenin bu tarihten itibaren, 23.9.2002 tarihinde ödenen 93.900.000 TL.nın, 27.9.2002 tarihinde ödenen 247.083.333 TL.nin, 16.10.2002 tarihinde ödenen 247.083.333 TL.nin, 18.11.2002 tarihinde ödenen 247.088.333 TL.nin, 19.12.2002 tarihinde ödenen 247.083.333 TL.nin, 20.1.2003 tarihinde ödenen 247.083.333 TL.nin her bir ödeme için ayrı ayrı ödeme tarihlerinden itibaren yürütülecek değişik oranlar uygulanmak suretiyle %64 oranında avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı aboneden sözleşme ve yönetmelik hükümlerine göre alınan jonksiyon ücretinden kaynaklanmaktadır. Davacı, jonksiyon ücretinin keyfi olarak tahakkuk ettirildiğini, ücretteki artışların kendisine bildirilmiş olsaydı, telefonunu iptal ettireceğini ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı ise, yönetmelik hükümlerine uygun olarak jonksiyon ücreti tahakkuk ettirildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur. Davacı 2231382 nolu, Setbaşı Telekom Müdürlüğünün hizmet sahası dışında bulunan yeni iş adresine nakil ettirmiş ve 16.10.1996 tarihli nakil isteğinde "Tahakkuk ettirilecek ücretleri yürürlükteki tarifesine göre ödeyeceğini, bundan dolayı her hangi bir hak talep etmeyeceğini kabul ve taahhüt etmiştir."
Öte yandan Telefon Genel Müdürlüğünün 4.1.2000 tarih, 49 sayılı genelgesi ile de "kendi santraline aktarılmayı talep etmeyen şehir içi uzak mesafeli telefon abonelerinden 1.10.1999 tarihinden itibaren yeni tarifeye göre aylık kira ücreti alınmaya devam edilecektir." Hükmü getirilmiştir. Hal böyle olunca davalı idarece, sözleşme, Telefon Genel Müdürlüğünün genelgesi ve Telekom Ücret Tarifesi hükümlerine göre jonksiyon ücreti tahakkuk ettirilmiş olup, davacı da tahakkuk ettirilen bu bedeli sözleşme hükümleri gereğince, ödemekle yükümlü bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1 08.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy