(743 S. K. m. 143) (4721 S. K. m. 174, 227) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Süreyya Ayşan ile davacı vekili avukat Rıfat Duran'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak, dosya incelendi gereği düşünüldü.
Karar: Davacı, davalı eşiyle 1978 de evlenip 1997 yılında boşandıklarını, evlilikleri süresince maaşı, ihbar ve kıdem tazminatları ile altınlarını bozdurarak kooperatif hissesi ve araba alındığını, bunların davalı üzerine tescil edildiğini bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000.000.000 TL. katkı payı alacağının yasal faiziyle tahsilini istemiştir.
Davalı, dava konusu ev ve arabayı kendi geliri ile aldığını, zira kendi gelirinin davacıdan daha yüksek olduğunu, arabayı almak için gecekondusunu sattığını, kooperatifin ise başından beri kendi adına kayıtlı olduğunu, ayrıca davacıya güzellik salonu açtığını bildirerek, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacının temyizi üzerine 2. Hukuk Dairesinin 31.5.1999 günlü ilamı ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişi raporu esas alınarak evde %29.29 katkı payı, 1.610.950.000 TL. arabada %45.33 katkı payı karşılığı 1.847.197.500 TL. olmak üzere toplam 3.458.147.500 TL. katkı payının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının talep edebileceği katkı payının tespiti için yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu 17.6.2002 günlü raporda, davacının talep edebileceği katkı payı 3.458.147.500 TL. olarak belirlenmiş, bu rapora davalının itirazı üzerine alınan tarihsiz ek raporda otomobilin değerinin yaşı itibariyle ve zuhulen fazla olarak belirlendiği, yanlışlık yapıldığı belirtilerek, davacının talep edebileceği katkı payının otomobilde 362.640.000 TL. evde 1.610.950.000 TL. olmak üzere toplam 1.973.590.000 TL. olarak belirtilmiştir. Yine bu raporun sonuç kısmının 2.bendinde 1993 model bir otomobil değerine itibar edilmesi halinde ise ilk rapordaki değerin geçerli olduğu belirtilmiştir. Dava konusu edilen otomobilin 1984 model olduğu dava tarihindeki değeri 800.000.000 TL. olduğu belirtildiğine göre artık mahkemece ek raporun 1.bendinde belirtilen 1.973.590.000 TL'nin davacının katkı payı olduğunun tespiti ile bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, mahkemece gerekçesi açıklanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda 1.bentte yazılı gerekçelerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte yazılı gerekçelerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 275.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 08.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy