(818 S. K. m. 44, 98)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacılar, mülkiyeti kendilerine ait binada, davalı şirketin 1.4.1998 tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracıyken keşide ettiği 1.9.1999 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini feshettiğini bildirdiğini, anahtar teslimini de yapmadan kiralananı boşalttığını, davalının kira sözleşmesini haksız feshi nedeniyle, kira müddetinin sonuna kadar olan kira parasından mahrum kaldığını ileri sürerek, 1.9.1999-1.4.2003 dönemine ilişkin 5.950.000.000 TL. kira alacağının 27.9.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemişlerdir.
Davalı, 17.8.1999 tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle binanın oturulamaz hale geldiğini, bu nedenle sözleşmeyi fesihte hakkı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 5.950.000.000 TL. kira alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemece iki aylık kira bedeli olan 1.700.000.000 TL. nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ilişkin verilen karar davalı ve davacının temyizi üzerine, davalının tüm temyiz itirazı reddedilerek, davacı lehine Dairemizin 25.12.2001 gün 2001/10667-12117 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmakla, bozma nedenleri taraflar yönünden usulü kazanılmış hak doğurur. Bozma kararında belirtildiği üzere, davalı kiracının kira borcundan kurtulabilmesi için, kiralananı kiralayana teslim ettiğini ispat etmesi zorunludur.
Davalı, kiralananın anahtarını 1.9.1999 tarihinden 4 gün sonra davacıya teslim ettiğini iddia etmiş, ayrıca yargılama aşamasında davacının delil olarak bildirdiği 2.11.1999 tarihli kiraya veren sözleşmesi ne dayanmıştır.
2.11.1999 tarihli sözleşme incelendiğinde, davacıların uyuşmazlık konusu taşınmazı, 3.şahsa kiralanması için, komisyoncu ile sözleşme yaptığı anlaşılmaktadır. Şu hale göre, 2.11.1999 tarihinde kiralananın anahtarının davacılara teslim edildiğinin kabulü gerekir. Davalı kiracı, kira süresi sona ermeden, kira sözleşmesini tek taraflı fesh ederek, kiralananı tahliye ettiğinden, kural olarak bu durumda kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Ne var ki, davacı kiralayanların, bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermeleri böylece zararın artmasını önlemeleri, BK. 98. maddesi delaletiyle, aynı kanunun 44. maddesi gereğidir. Bu durumda davacıların zararı, 2.11.1999 tarihinden itibaren, kiralananın aynı koşullarla, yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece bu yön gözetilmeden, 1.9.1999 tarihinden 1.4.2003 tarihine kadar ki döneme ilişkin davalıyı kira paralarından sorumlu tutan mahkeme kararı usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazının reddine, temyiz olunan kararın 2. bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy