(3533 S. K. m. 1) (233 S. KHK m. 2, 4/2)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalının zamanında ödemediği arazi tahsis bedelleri için taahhütname gereği uygulanan gecikme cezası faizi ve KDV'si tutarı 2.182.974.286 TL. nın ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının ne miktar ödeme yapılacağını kendilerine bildirmediği için zamanında ödeme yapılmadığını ve gecikmede kusurları olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 163.306.703 TL. nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava hakem sıfatı ile Asliye Hukuk Mahkemesine açılmış ve bu sıfatla görülüp karara bağlanmıştır. Oysa davalı Kedaş 3533 sayılı kanunun 1. maddede sayılan müesseseler arasında yer almamaktadır. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2. maddesi 5. fıkrasında ortaklık sermayesinin % 50'sinden fazlası iktisadi devlet teşekkülü veya kamu iktisadi kuruluşuna ait işletme veya işletmeler topluluğundan oluşan teşebbüslerin anonim şirket olduğu açıklanmıştır. Aynı kararnamenin 4/2 maddesi ile de bu KHK ile saklı tutulan hususlar dışında teşebbüslerin özel hukuk hükümlerine tabi olacağı belirtilmiştir. Bu durumda sermayesinin tamamı devlete ait olmayan davalının, 3533 sayılı kanun kapsamı dışında özel hukuk hükümlerine tabi olduğu açıktır. Mahkemece davanın esasına girilmeden, uyuşmazlığın çözümünün tahkime tabi olmadığı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken hakem sıfatı ile davaya bakılıp karara bağlanmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy