(818 S. K. m. 55)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı M. S. V. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalı N. U. hakkındaki davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca ve davalı N. U. avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evraklar üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak, dosya incelendi gereği düşünüldü:
Davacı, davalılardan M. S. U.'ya ait döviz bürosunda çalışan davalı N. U.'ya 7800 DM ve 16700 USD dövizi teslim ederek kendisine döviz bürosuna ait karta verdiği para miktarı yazılarak verildiğini, ancak paralarını talep etmesine rağmen iade edilmediğini bildirip, verdiği 30.000.000.000 TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.
Davalılardan M. S. U., diğer davalı N. U.'nun yanında çalıştığını, davacıdan emanet para almadığını, davalı N. U.'nun davacıdan para alarak kartı verdiğini, ancak bu paranın kendisine verilmediğini, davalı N. U. ise davacının 2 defa döviz getirip kendisine verdiğini, işyerine ait karta aldığı miktarı yazarak verdiğini aldığı paraları M. S. U.'ya verdiğini ve diğer davalının işçisi olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davalı M. S. U. hakkında açılan davanın reddine, davalı N. U. hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan N. U. tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı N.'in temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalılardan M. S. U.'ya ait döviz bürosunda çalışan diğer davalıya 7.800 DM. ve 16.700 USD teslim ettiğini, S. U.'ya ait döviz bürosunun basılı kartına alınan paralar yazılarak belge verildiğini, ancak paraların iade edilmediğini bildirerek bu davayı açmıştır. Davacının dayandığı belge döviz bürosunun basılı belgesi olduğu, davalı M. S. U., diğer davalının bürosunda işçi olarak çalıştığını kabul etmekle beraber, bu paranın kendisine verilmediğini savunmuş, diğer davalı parayı ticarethane adına aldığını bildirmiştir. Davalı S. U.ya ait Lozan Döviz Bürosunda diğer davalı N. uslunun çalıştığı husus çekişmesizdir. Bu büroda çalışan N.'e yapılan ödemeler işyeri sahibi olan M. S. U.'ya yapıldığının kabulü gerekeceği gibi, BK.nun 55 maddesine göre de zaten istihdam eden sıfatıyla davalı S., davalı N.'in fiil ve hareketlerinden de sorumludur. Mahkemece M. S. U. hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı N.'in temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın davalıya istek halinde iadesine, 19.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy