(818 S. K. m. 390)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davacılardan Naciye Saraçoğlu hakkındaki davanın kabulüne diğer davalılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu düşünüldü:
Karar: Davacılar, davalıya 218 nolu parselin annelerine ait olduğunun tespiti ve adına tescili davası açması için 2.8.1978 tarihinde vekalet verdiklerini, satış için rızaları olmadığı halde, tescil kararından sonra taşınmazdaki hisselerini 3 kişiye 5.6.1987 tarihinde sattığını, ve satış bedelini de ödemediğini ileri sürerek, taşınmazın değeri, 76.608.000.000 TL.nın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, davacıların babasına gerekli ödemeleri yaparak vekalet aldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın satış tarihindeki değerinin dava tarihinde ulaştığı değerden davacı Naciye hissesine düşen 8.333.730.000 TL.nın dava tarihine yasal faizi ile davalıdan tahsiline, diğer davacıların davayı takip etmediklerinden davalarının açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalının, davacılar adına tapuya kayıtlı 218 numaralı meskeni onların vekili sıfatıyla 5.6.1987 günü üçüncü kişiye sattığı ve satış bedelinin davalı vekil tarafından alındığı dosyadaki satışa ilişkin akit tablosundan anlaşılmaktadır. Davacının bu davadaki alacak isteminin, vekalet görevinin kötüye kullanılması, özellikle de, vekilin özen ve sadakatle iş görme ve hesap verme yükümlülüğüne aykırı davranılması hukuksal nedenine dayandırıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekten de vekil, vekaleti iyi bir surette ifa ile yükümlüdür. ( BK. md. 390/2 ) Vekilin hesap verme yükümlülüğüne, üçüncü kişilerden aldığı değerler evleviyetle dahildir. Belirtilen yükümlülüklere aykırı davranılması halinde vekilin, müvekkile karşı, onun bu yüzden uğradığı zararı tazmin yükümlülüğünün ortaya çıkacağı da çok açıktır. Buna göre, iade yükümlüğünün tespitinde, taşınmazın davalı tarafından üçüncü kişiye satıldığı 5.6.1987 tarihi itibariyle gerçek sürüm değeri esas alınmalıdır. Mahkemece belirlenecek bu değerden davacı hissesine düşen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy