(4822 S. K. Geç. m.1)
Taraflar arasındaki
hukuksal nedenine dayalı açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Karar: Davacı, davalı bankada kredi kartı aldığını ve bu kart borcunu ödemekte geciktiğini, 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinden yararlanmak istediğini ihtar yolu ile bankaya bildirdiğini ancak bankadan olumlu yanıt alamadığını bu nedenle 4822 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi gereğince borç miktarının ve ödeme tarihlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece açılan davanın 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesine ilişkin olduğu ancak 14.3.2003 tarihi itibariyle borcun icra aşamasına gelmediği, temerrüdün oluşmadığı belirtilerek davanın Reddine karar vermiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş Dairenin 6.7.2004 günlü kararı ile onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
4822 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinde bu kanunun yayımından önce borçlunun temerrüdü nedeniyle ödemeyerek icra takibi aşamasına gelen veya icra takibine konu edilen kredi kartı borçlan, temerrüt tarihindeki ana paraya, yıllık %50'yi geçmemek üzere gecikme faizi uygulanmak suretiyle oniki eşit taksitte ödeneceği hükmünü getirmiştir. Yani geçici 1. maddeden yararlanması için kredi kartı borçlusunun, borcunun icra takip aşamasına gelmiş olması yasada öngörülmüştür. Davacı kredi kartı borçlusuna gönderilen 20.1.2003 hesap kesim tarihli hesap özetinde toplam borcun 1.731.773.740.-TL olduğu bildirilip asgari ödeme miktarı olan 242.450.000.-TL 'nin 3.2.2003 tarihinde ödenmesi gerektiği bildirilmiştir. Davacının istenen bu miktarı ödemediği ve tekrar kredi kullanmayıp, hiçbir harcama yapmadığı 20.2.2003 hesap kesim tarihli hesap özetinden de anlaşılmaktadır. Banka tarafından davacı borcuna geç ödeme ücreti ve kredi sigorta primi ilave edilerek toplam borcunun 1.985.812.026.-TL olduğu bildirilip asgari tutarı olan 520500.000.-TL'nin 6.3.2003 tarihinde ödenmesi istenmiştir.
Buna rağmen davacının herhangi bir ödeme yapmadığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gibi taraflar arasında da ihtilafsızdır. Davacı kredi kartı borçlusu hesap özetlerinde bildirilen ödeme tarihlerinde istenen asgari miktarı ödememekle her ne kadar derhal banka tarafından hesap kat edilip ihtar gönderilmemiş ise de, 4.2.2003 tarihi itibariyle davacının borcu icra takibi aşamasına gelmiştir. Bu nedenle davacının süresi içerisinde 10 Nisan 2003 tarihinde bankaya 4822 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinden yararlanmak için başvurduğuna göre davacının yasadan yararlanma hakkı doğmuştur. Mahkemece davacının 4.2.2003 tarihi itibariyle icra takibi aşamasına gelen borcunun bu tarihte temerrüde düştüğü kabul edilip geçici 1. madde gereği hesaplama yapıp sonucuna uygun karar vermesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından dairemizin 6.7.2004 gün 2004/4128 Esas, 2004/10892 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA 27.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy